Τετάρτη 13 Ιουνίου 2012

Η Μαύρη Συμμαχία Banksters και Teutonen-Η Ελλάδα που αντιστέκεται και η 17η Ιουνίου (ΙΙ)



Μέρος 2ο

-Η Ευρωπαϊκή Ένωση, υπό την διαλυτική αλληλεπίδραση της κρισιογενούς γερμανικής ηγεμονίας και των πολλαπλών εσωτερικών αντιθέσεων, στέκεται πλέον μπροστά στη προοπτική του επερχόμενου τέλος του ευρώ, της κατάρρευσης των συνθηκών  και τελικά  του αναπόφευκτου δικού της τέλους.

1-Η πολυπρόσωπη πίεση προς τη Γερμανία αυξάνεται. Πρώτος στη σειρά ο Τζωρτζ Σόρος  που επέλεξε το οικονομικό φεστιβάλ στις 2 Ιουνίου στο Τρέντο Ιταλίας [1] για να επιχειρήσει τον εκφοβισμό των Γερμανών ώστε να πιεστούν  και να αποφασίσουν να πληρώσουν την Ευρωδιάσωση, να συμφωνήσουν στα ευρωομόλογα και γενικότερα στην επαυξημένη χρηματοδοτική συμμετοχή τους: «Κατά την άποψη μου οι αρχές έχουν περιθώριο μέγιστης διάρκειας τριών μηνών για  να διορθώσουν τα λάθη τους, ακόμα και να αντιστραφούν οι τρέχουσες τάσεις. Από τις αρχές εννοώ κυρίως τη γερμανική κυβέρνηση και την Bundesbank, διότι στη κρίση οι δανειστές  είναι στο τιμόνι  και τίποτα δεν μπορεί να γίνει χωρίς την υποστήριξη της Γερμανίας». Αυτό δε που ζητάει άμεσα ο Σόρος είναι να ανοίξουν από τη Γερμανία οι διαδικασίες ανακούφισης  του τραπεζικού συστήματος και των χρηματοοικονομικών αγορών: «Οι τράπεζες χρειάζονται ένα ευρωπαϊκό σύστημα ασφάλισης των καταθέσεων, προκειμένου να ανακοπεί η φυγή κεφαλαίων. Χρειάζονται, επίσης, άμεση χρηματοδότηση από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM), που να πηγαίνει χέρι-χέρι με την ευρωζώνη σε επίπεδο εποπτείας και ρύθμισης. Οι υπερχρεωμένες χώρες χρειάζονται ανακούφιση στο κόστος χρηματοδότησης τους… όλοι χρειάζονται την ενεργό στήριξη της Bundesbank και της γερμανικής κυβέρνησης». Αυτό όμως που κυρίως  παραγνωρίζει ο Σόρος είναι το γεγονός πως στις τωρινές συνθήκες της ανεξέλεγκτης διαστολής της αυτοδύναμης παγκόσμιας και ευρωπαϊκής συμβολικής οικονομίας (=χρηματοοικονομικής φούσκας) και της συνεχούς συστολής της  εξαρτημένης πραγματικής οικονομίας,  το κεντρικό πρόβλημα δεν είναι απλώς οι διάφορες εκδηλώσεις της κρίσης όπως η τραπεζική, η χρεωστική κρίση κοκ αλλά το γεγονός ότι το πλανητικό  χρηματοδεσποτικό σύστημα της νεοδουλοπαροικίας αντιμετωπίζει την ίδια του την κυρίαρχη αντίφαση: ότι πλέον είναι στο εξής αδύνατη μια παραπέρα  προχωρημένη επέκταση των χρηματοοικονομικών αγορών, είναι αδύνατη η διευρυμένη αναπαραγωγή της συμβολικής οικονομίας δανεισμού, η ανεμπόδιστη συσσώρευση νέου πρόσθετου  ιδιωτικού και δημόσιου χρέους  και η απρόσκοπτη εξυπηρέτηση του. Η παραγνώριση αυτή δεν αφορά μόνο τον Σόρος αλλά ολόκληρη την Δυτική Ελίτ η οποία παγιδευμένη στα γενικά ερμηνευτικά σχήματα και τα ταμπού της φιλελεύθερης σκέψης, αδυνατεί να αντιληφθεί πέρα από το επιφαινόμενο την βαθύτερη ουσία και την συνολική εικόνα των οικονομικοκοινωνικών διαδικασιών και αρκείται κάθε τόσο  στην περιπτωσιολογική παρουσίαση των ίδιων κοινοτυπιών παραλλάσσοντας ενίοτε τα επιχειρήματα. Και αυτό συμβαίνει παρόλο που μέσω αυτών  των διαδικασιών ληστεύει το κοινωνικό πλεόνασμα  και παρόλο που έχει εκχωρήσει τη πρωτοκαθεδρία στους ιδεοληπτικούς τεχνοκράτες οικονομολόγους της μέσα στις εξουσιαστικές δομές της τεχνοφασιστικής δικτατορίας που ασκεί (με κοινοβουλευτικό μανδύα) πάνω στις δυτικές κοινωνίες.

2-Με την έλευση του Φθινόπωρου ο ιστορικός χρόνος ύπαρξης της Ευρωζώνης θα περάσει στην πιο  κρίσιμη και επικίνδυνη φάση του.

-Τα ευρωπαϊκά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα πλέον λειτουργούν ως νεκροζώντανα βαμπίρ πνιγμένα στο συνδυασμό τοκογλυφίας και μεγάλων τοξικών υποχρεώσεων, την έλλειψη ρευστότητας, την υποχρηματοδότηση της πραγματικής οικονομίας και την αιμοδοσία τους από το δημόσιο δηλαδή τη κοινωνία. Οι πρώτοι κραδασμοί της εκτεταμένης και απειλητικής χρηματοπιστωτικής αποσταθεροποίησης ήδη μας αποστέλλονται:

α) Η κατάσταση γιγαντισμού του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος φαίνεται στο μέγεθος του που είναι τετραπλάσιο από αυτό των ΗΠΑ. Ξεπερνάει τα  36,6 τρις. ευρώ  ένα ποσό τριπλάσιο του συνολικού ΑΕΠ της ΕΕ-27.

β) Στις χώρες  τις  Ε.Ε. οι τράπεζες κινούνται κατά μέσο όρο με δείκτη μόχλευσης (=αναλογία του χρέους προς το κεφάλαιο) 26 προς 1. Οι δε κεντρικές τράπεζες γεμάτες με τοξικά ομόλογα κινούνται με μόχλευση 36 προς 1.

γ) Ο ισολογισμός της ΕΚΤ  είναι περίπου στα 3,18  τρις. ευρώ, κοντά στο 1/3 του  ΑΕΠ της Ευρωζώνης. Το 25% αυτού του ισολογισμού αφορά συγκέντρωση τοξικών ομολόγων της ευρωπεριφέρειας (Ιρλανδίας, Πορτογαλίας, Ισπανίας, Ιταλίας, Ελλάδας).  (πηγή: Phoenix Capital Research).

-Στη Γερμανία, το εσωτερικό μαύρο μέτωπο του τέταρτου Ράιχ, της νεοαποικιοποίησης ολόκληρων περιοχών της Ευρώπης, της καθοδήγησης της ευρωπαϊκής στρατηγικής λιτότητας και της ανεργίας, του οικονομικού κατακτητικού πολέμου, συναντάει τα ίδια του τα όρια καθώς οι  πύρινες εστίες της ευρωκρίσης πολλαπλασιάζονται και το ντόμινο της κατάρρευσης τείνει προς μια ανεξέλεγκτη ακολουθία: Ισλανδία – Ιρλανδία - Ελλάδα - Ισπανία – Ιταλία - Γαλλία - Ε.Ε. - Ιαπωνία - ΗΠΑ - Κόσμος. Η Γερμανική ελίτ μέσα από αντιφάσεις προσπαθεί να κερδίσει  χρόνο έχοντας στα θησαυροφυλάκια της  δύο εναλλακτικές: 

α) Από τη μια φαίνεται να συζητάει το σχέδιο συγκρότησης ευρωπαϊκής δημοσιονομικής ένωσης υπό αυστηρό δημοσιονομικό έλεγχο και ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, το οποίο επεξεργάζονται η Κομισιόν (Μπαρόζο), το (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο (Ρομπάι), το Eurogroup (Γιούνκερ) και η ΕΚΤ (Ντράγκι). Με βάση αυτό η Μέρκελ εμφανίζεται υπέρ ενός περιγράμματος (για το οποίο  προτίθεται να πει περισσότερα στη Σύνοδο Κορυφής στις 28 Ιουνίου) για μια «Ευρώπη δύο ταχυτήτων» και της εκχώρησης της εθνικής δημοσιονομικής κυριαρχίας των χωρών ως θεμελιωδών χαρακτηριστικών προς την «Πολιτική Ένωση». «Με το ευρώ έχουμε ήδη ντε φάκτο μια Ευρώπη διαφορετικών ταχυτήτων» δικαιολογήθηκε [2]. Και παραπέρα «Θα πρέπει να είμαστε ανοιχτοί και να δώσουμε τη δυνατότητα σε όλους να συμμετάσχουν. Αλλά δεν επιτρέπεται να μείνουμε για το λόγο αυτό στάσιμοι, επειδή ο ένας ή ο άλλος δεν θα θέλει ακόμη να συμβαδίσει μαζί μας»… «Δεν χρειαζόμαστε μόνο μια νομισματική ένωση, αλλά και μια δημοσιονομική ένωση, δηλαδή περισσότερη κοινή δημοσιονομική πολιτική»…«στη συνέχεια θα πρέπει βήμα-βήμα να εκχωρήσουμε αρμοδιότητες και ελεγκτικές δυνατότητες στην Ευρώπη». Στα ίδια πλάισια η γερμανική ελίτ  από τη μια  (και σε συμφωνία με την αγγλοσαξωνική ελίτ) αναβάλλει την εφαρμογή ενός «φόρου Τόμπιν» στις χρηματοοικονομικές συναλλαγές για το…2014 (δηλώσεις Σόιμπλε 10/6) και από την άλλη  φαίνεται να συζητάει το σχέδιο για μια «ευρωπαϊκή ένωση των τραπεζών» ως εκείνο το μεγαλεπήβολο θεσμικό ευρω-γιατρικό το οποίο υποτίθεται θα εγγυηθεί της καταθέσεις και θα γιάτρευε όλα τα κακά του καταρρέοντος ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος αλλά  τούτο μετά από …αρκετά χρόνια  αφού θα προϋπόθετε μέγιστο βαθμό συνολικής ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης ενώ δεν θα πρόσφερε απολύτως τίποτα στη κατεπείγουσα ανάγκη αναχαίτισης της εκρηκτικής κοινωνικής κρίσης σε ολόκληρη την Ε.Ε. 

β) Από την άλλη η Γερμανία εκπονεί το «σχέδιο αποχαιρετισμού του Ευρώ». Θα αφήσει το ευρώ αν  ο «ισολογισμός παραμονής» της αξιολογηθεί τελικά ζημιογόνος γι αυτήν.

Όμως προσπαθεί  να αποφύγει τρεις κακοτοπιές ώστε:

  • Να μην χρεωθεί τη διάλυση της Ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης..
  • Να μην χρεωθεί την αποσύνθεση του ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος.
  • Να μην  χρεωθεί για τρίτη φορά την καταστροφή της γεωοικονομικής και γεωπολιτικής Ευρωπαϊκής τάξης, όντας υπεύθυνη ήδη δύο φορές στον 20ο Αιώνα.
Και προβαίνει σε μια παγιδευτική ταχυδακτυλουργία:

  • Εδώ ο επικοινωνιακός πόλεμος της Γερμανικής προπαγάνδας χρησιμοποιεί, μετατοπίζει και χρεώνει τιμωρητικά αυτόν τον κίνδυνο στο αποδιοπομπαίο θύμα, στο «μίασμα της Ευρωζώνης»  ήτοι στην Ελλάδα.
Παρόλα αυτά καθώς η ακολουθία των ευρωπαϊκών χωρών που χρεοκοπούν περνάει πια από τους μικρούς (Ισλανδία, Ιρλανδία, Ελλάδα) στους μεγάλους (σήμερα η Ισπανία, αύριο η Ιταλία και ακολουθεί Γαλλία) η γερμανική ελίτ προετοιμάζεται για την «ημέρα της κρίσης». Τα πρώτα δείγματα αυτής της προσαρμογής μεταξύ των άλλων:  Πρώτο, είναι η νομοθετική δυνατότητα να παρατήσει το ευρώ και να μείνει στην Ε.Ε. Δεύτερο, ανεβάζει τα μέτρα «πυρασφάλειας» με τα Ειδικά Οικονομικά Ταμεία Σταθεροποίησης της Αγοράς-SoFFin, θέτοντας σε πρώτη φάση 480 δις ευρώ στην υπηρεσία του δικού της χρηματοπιστωτικού συστήματος.

-Στη Γαλλία, η εξέλιξη της τραπεζικής αστάθειας, των δημοσιονομικών και εμπορικών ελλειμμάτων καθώς και της ανεργίας σπρώχνουν την οικονομία της αμετάκλητα προς την επικίνδυνη χειροτέρευση.

-Στην Ιταλία, η υπό τον Μόντι τεχνοκρατική διακυβέρνηση της Trilateral Commission  χάνει  σταθερά το μεγαλύτερο δυναμικό της «μεταρρυθμιστικής» της ορμής ενώ έχει βραχυπρόθεσμες  ανάγκες χρηματοδοτικής στήριξης πάνω από 200 δις ευρώ  και μεσοπρόθεσμες 700 έως 1.000 δις ευρώ.  Με  ορατά τα σημάδια παράλυσης  κινδυνεύει να ακολουθήσει σύντομα την Ισπανία στο σαϋλοκικό μηχανισμό στήριξης, στη μεγάλη πτώση και  τη συντριβή.

-Σε Πορτογαλία και Ισπανία η κοινωνική ανοχή απέναντι στα ευρωενωσιακά προγράμματα λιτότητας και ανεργίας αγγίζει το σημείο μηδέν.

Τώρα η Ισπανία έχει ριχτεί βορά στους πειρατές των χρηματαγορών. Με τα δεκαετή ομόλογα της να είναι στο 6,45%, λόγω της τοξικής  μετακύλισης  του εκρηκτικού ιδιωτικού-τραπεζικού χρέος της (που τώρα φθάνει στο 109% του ΑΕΠ) στο ανεξέλεγκτο δημόσιο χρέος. Ως απάντηση η ΕΕ και η ΕΚΤ από τη μια προσέφεραν δάνεια στο ισπανικό κράτος με επιτόκιο 4% μέσω EFSF  (για να επιστραφούν στις τράπεζες με την «επανακεφαλαιοποίηση») και από την άλλη αποδέχονται τα τοξικά των ισπανικών τραπεζών με αντιστάθμισμα τη πρόκριση  χρηματοδότησης  300 δις ευρώ με επιτόκιο 1% για να δανείζουνε αυτές τοκογλυφικά το ισπανικό δημόσιο με 6% [3]. Σπρώχνουν λοιπόν μεθοδευμένα, αλά …ελληνικά, την ισπανική κοινωνία στη χρεωκοπία, τη διάλυση και τη λεηλασία, συνοδεία των τρομακτικών επιπέδων οικονομικής ύφεσης, λιτότητας και ανεργίας που τώρα φθάνει στο 24,4%. Το ισπανικό ζήτημα, μας αποκαλύπτει με το πιο σαφή τρόπο  πως μπορεί μέσα από τους ευρωμηχανισμούς της χρηματο-φεουδαρχίας να  οδηγηθεί μια μεγάλη χώρα (με σχετικά αποδοτική παραγωγική βάση, πλεονασματικό προϋπολογισμό και ελεγχόμενο δημόσιο χρέος στη μαύρη τρύπα της κατάρρευσης. Τώρα η Ισπανία, όπως τέλος του 2009 η Ελλάδα, προσκαλείται στη γερμανική παγίδα που στήνουν οι ύαινες του ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης και το ΔΝΤ με τα δολοφονικά προγράμματα εκχώρησης εθνικής κυριαρχίας, ξένης εποπτείας και θανατηφόρας  «διάσωσης». Σε αντίθεση με τις καθησυχαστικές διαβεβαιώσεις του Ισπανού «Σαμαρά», του  πρωθυπουργού Μαριάνο Ραχόι, η Ισπανία έχει χρηματοδοτικές ανάγκες 500 έως 700 δις ευρώ. Με πρόσχημα το «σχέδιο στήριξης» έως 100 δις ευρώ των τραπεζών της σύρθηκε υπό την εποπτεία και την προσταγή των διεθνών δανειστών και του «Κουαρτέτο» (ΔΝΤ- Ευρωπαϊκή Επιτροπή-ΕΚΤ-Ευρωπαϊκή Τραπεζική Αρχή).

Και ενώ η  αφιονισμένη εκβιαστική προπαγάνδα της διεθνούς και εγχώριας κλεπτοκρατικής ολιγαρχίας διαβεβαιώνει, υπό δίκην  αυτοεκπληρούμενης προφητείας στα πλαίσια του προπαγανδιστικού και ψυχολογικού πολέμου,  για το επερχόμενο Grexit εάν κόψει εδώ πρώτος το εκλογικό νήμα ο ΣΥΡΙΖΑ, θα μπορούσε προηγηθεί τελικά το … Spexit. Ο προβληματισμός της αποσύνδεσης δυναμώνει μέσα στην  ισπανική κοινωνία και τη διανόηση καθώς η χώρα  φαίνεται να  συγκεντρώνει σοβαρές προϋποθέσεις ώστε να αποχαιρετήσει πρώτη από όλους το ευρώ ήτοι: σημαντικό οικονομικό - παραγωγικό μέγεθος με ισχυρή πρόσβαση στην ευρωπαϊκή και στις αγορές της αμερικανικής ηπείρου, εξάντληση των κοινωνικών όρων αποδοχής της πρόσθετης  λιτότητας, απουσία εξωτερικών γεωπολιτικών απειλών κ.α.

-Επί της ουσίας και με βάση τις εξελίξεις, μια επιλογή εγκατάλειψης της Ευρωζώνης και επιστροφής στα εθνικά νομίσματα για την επανάκτηση της νομισματικής και δημοσιονομικής κυριαρχίας θα είχε επίπονες αλλά πολύ λιγότερες συνέπειες για τους λαούς του Ευρωνότου (Πορτογαλία, Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία, Ελλάδα) από την καταστροφικότητα της γερμανικής ηγεμονίας, των ελαυνόντων νεοφεουδαρχικών και γερμανοκρατούμενων μηχανισμών διάσωσης και τα τεχνοφασιστικά μνημόνια τους. Και οπωσδήποτε εδώ θα ήταν προτιμότερη από άποψη διαπραγματευτικότητας και αποτελεσματικότητας μια συντονισμένη συλλογική έξοδο από το Ευρώ των χωρών αυτών. Επί πλέον εάν αυτό επιφέρει καίριο πλήγμα και διάλυση της Ε.Ε., ως συστήματος της μαύρης συμμαχίας Banksters και Τευτόνων, τούτο θα είναι οπωσδήποτε καλοδεχούμενο καθώς η Ευρώπη των λαών είναι δυνατή μόνο στα πλαίσια μιας αντιολιγαρχικής, κοινωνικά απελευθερωμένης Ευρώπης των εθνών.

3-Οι ελληνικές εκλογές της 17 Ιουνίου  γίνονται αντικείμενο ψυχολογικού πολέμου και εκβιασμών κατά  της χώρας για εκδίωξη της από την Ευρωζώνη, χάος και …πραξικοπήματα.!!! Σε αυτό το σκηνικό καθημερινής σαρωτικής τρομοκρατικής προπαγάνδας πρωταγωνιστεί η γερμανική ελίτ συνεπικουρούμενη από την σοσιαλφιλελεύθερη αριστερά (Ροκάρ, Κον Μπετίτ κ.α.), σε φανατισμένη σύμπραξη με την ελεγχόμενη από το γερμανικό κέντρο οικονομική, πολιτική και μιντιακή ληστοκρατία της Ελλάδας. Όμως η προπαγάνδα  της «ελεγχόμενη εξόδου» ή της «παραδειγματικής έξωσης» της Ελλάδας από το Ευρώ είναι  απολύτως έωλη για τον απλούστατο λόγο ότι η έξοδος της χώρας από την Ευρωζώνη ουσιαστικά … απαγορεύεται  λόγω:

1-Του ευρωπαϊκού νομικού πλαισίου. Δεν το επιτρέπουν οι συνθήκες.

2-Το κόστος για την Ευρωζώνη δεν θα είναι μόνο 1 τρις δολάρια. Μέσα από τα διάφορα ντόμινο ο «πολλαπλασιαστής» της εξάρθρωσης  θα επιφέρει τελικά την «Αποκάλυψη» στην Ευρωζώνη και τη διάλυση της Ε.Ε με αποτέλεσμα πλανητικές  συνέπειες.

3-Του τεράστιου φυσικού και ορυκτού πλούτου της χώρας στον οποίο προστίθενται τα τεράστια ανεκμετάλλευτα κοιτάσματα υδρογονανθράκων τα οποία προσδίδουν στην Ελλάδα τεράστια ενεργειακή και γεωοικονομική σπουδαιότητα.

4- Της κρίσιμης για τα δυτικά συμφέροντα γεωγραφικής και γεωπολιτικής θέσης  της χώρας. Αυτά την θέλουν όχι μόνο μέσα στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. αλλά και εντός της Ευρωζώνης.    Διότι αλλιώς  μια εκτός Ευρωζώνης Ελλάδα θα αναπτύξει, για την εξυπηρέτηση των οικονομικο-κοινωνικών αναγκών επιβίωσης της και των εθνικών συμφερόντων της, δεσμούς με Κίνα και   Ρωσία. Και ειδικά για τη Ρωσία εκτός από τα λιμάνια και τις ναυτικές εγκαταστάσεις που λόγω κρίσης στη Συρία είναι πολύτιμα , έχουν επίσης μέγιστη γεωστρατηγική ζήτηση οι πλούσιοι ελληνικοί υδρογονάνθρακες και βέβαια  η νευραλγική θέση της χώρας στην Αν. Μεσόγειο  στο τρίστρατο τριών ηπείρων.

-Στην Ελλάδα εμπεδώθηκε στη τριετία το κατοχικό πλαίσιο με:

α) Θέσμιση, την διαλυτική εποπτεία της Τρόικα, τα δύο μνημόνια, τις δανειακές συμβάσεις και τους εφαρμοστικούς νόμους,  την τοκογλυφική δομή εξυπηρέτησης του χρέους.

β) Στόχους, την απόλυτη κοινωνική εξαθλίωση («πακιστανοποίηση») και την ολοκληρωτική λεηλασία των πόρων της χώρας.

γ) Μέσα, την προγραμματισμένη «σπορά του χάους» για τη ολοκληρωτική αποδιοργάνωση του  κράτους, την πλήρη εξάρθρωση όλων των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτισμικών όρων της κοινωνικής αναπαραγωγής, την τωρινή νεοαποικιακή μορφή  καταστροφικής συμμετοχής στην ζώνη του ευρώ.

Η εγχώρια οικονομικοπολιτική κλεπτοκρατία δια του ολιγαρχικού μετώπου ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΛΑΟΣ και δια μέσου ενός  διαρκούς κοινοβουλευτικού πραξικοπήματος, παράδωσε ολικώς την εθνική ανεξαρτησία της χώρας σε ξένες δυνάμεις, μετατρέποντας την σε οιωνεί προτεκτοράτο  της δυτικής χρηματοδεσποτείας και του νέου γερμανικού Ράιχ, γεγονός που συνιστά έσχατη προδοσία:

α) Κατάλυση υπέρ των ξένων πιστωτών και του ηγεμονικού γερμανικού κέντρου των κυριαρχικών  δικαιωμάτων  και ασυλιών που διέθετε η Ελληνική Πολιτεία, βάσει του διεθνούς δικαιϊκού συστήματος, για την διασφάλιση ζωτικών υποδομών επιβίωσης του λαού.

β) Διαδικασία υποθήκευσης για εκχώρηση της δημόσιας περιουσίας και γενικότερα  του φυσικού και ενεργειακού πλούτου της χώρας στους νεοφεουδάρχες δυτικούς άρχοντες  του χρήματος.

γ) Δικαίωμα των δανειστών μας να μεταβιβάσουν τις απαιτήσεις τους σε τρίτους (ιδιώτες, κράτη).

δ) Υπαγωγή των δανειακών μας συμβολαίων στο αγγλικό δίκαιο. Οι  προστασίες που παρείχαν το ελληνικό δίκαιο και το διεθνές δίκαιο καταλύθηκαν. Συνέπεια οι όποιες δικαστικές αποφάσεις  θα είναι απολύτως δεσμευτικές.

-Η κατοχική κατάλυση της εθνικής μας κυριαρχίας και η προϊούσα απόλυτη εξαθλίωση του λαού ορίζουν το κυρίαρχο  πεδίο ανταγωνιστικής αντιπαράθεσης και σύρραξης ανάμεσα στο αφυπνισμένο νέο ελληνικό λαϊκό κίνημα που εισβάλλει με τρόπο δυναμικό και καταιγιστικό στη πολιτική σκηνή και τις μετανεωτερικές ευρωφεουδαλικές συμμορίες της χρηματοδεσποτείας και της εγχώριας ληστοκρατίας οι οποίες έχουν εξαπολύσει και κλιμακώνουν τις επιχειρήσεις του «πολέμου εκμηδένισης» της Ελλάδας. Οι κύριες κοινωνικές δυνάμεις του νέου  ελληνικού λαϊκού κινήματος παρά τις τεράστιες εσωτερικές αποκλίσεις που χαρακτηρίζουν την νοηματοδοτική τους κοσμοεικόνα έχουν κατακτήσει εσωτερικά, ως μια μαζικά κινητοποιημένη  λαϊκή βάση, μια ζωτική αίσθηση  σύγκλισης και συμπόρευσης η οποία είναι αυτή που εκπέμπει  τα κεντρικά της μηνύματα στά εκλογοπολιτικά «κατάλληλα αποτελέσματα» της 6ης  Μαΐου και της 17ης Ιουνίου :

  • Εκδίωξη Τρόικας, κατάργηση μνημονίου, δανειακών συμβάσεων, εφαρμοστικών νόμων.
  • Σωτηρία - Απελευθέρωση της Ελλάδας. Επιβίωση αντί την προγραμματισμένη  εξαθλίωση. Ασφάλεια του ελληνικού λαού αντί την καθημερινή δολοφονική επέλαση των αλλοδαπών  συμμοριών.  Κατάκτηση της εθνικής (οικονομικής, πολιτικής, στρατιωτικής και πνευματικής) κυριαρχίας και ισχύος της χώρας. Της ελπίδας, της αξιοπρέπειας και της περηφάνιας των Ελλήνων.
  • Δικαιοσύνη κάθαρσης και τιμωρίας αυτών που κατέστρεψαν τη χώρα.
  • Ένα νέο δημοκρατικό πολιτικό σύστημα που να εκφράζει το λαό και το έθνος και όχι τη διεθνή και εγχώρια κλεπτοκρατική ολιγαρχία όπως αυτό της καταρρέουσας μεταπολίτευσης.
  • Ένα νέο δίκαιο, ισόρροπο, δυναμικό πρότυπο οικονομίας. Προαπαιτούμενο η άρνηση πληρωμής του δυσβάσταχτου τοκογλυφικού χρέους. Με έμφαση στη παραγωγική ανασυγκρότηση, τον εξορθολογισμό των λειτουργιών του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, την κατάκτηση της πλήρους απασχόλησης, την κοινωνική δικαιοσύνη στις σχέσεις εισοδηματικής διανομής και την κατανομή των φορολογικών βαρών.
  • Μια αυτοδύναμη, ισορροπημένη, πολυμερής, αποτελεσματική εθνική εξωτερική πολιτική που να διασφαλίζει το κύρος και τα γεωστρατηγικά συμφέροντα της χώρας.

-Η εκλογική αναμέτρηση αναδεικνύει την ηλικιακή και ταξική πόλωση των κοινωνικών δυνάμεων. Οι άνεργοι, η εργατική τάξη, η παραδοσιακή και νέα μικροαστική και μέση τάξη, η σπουδάζουσα νεολαία, οι ηλικίες 18-55 ετών, αποφασίζουν να επιλέξουν τώρα  τον ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ (συντελούσας της ηγετικής πολιτικής ικανότητας και της επικοινωνιακότητας του Αλέξη Τσίπρα)  ως το συγκυριακό εργαλείο της κοινωνικοπολιτικής τους εκπροσώπησης, αντίστασης και διεκδίκησης, παρόλο που σαφώς  και δεν τον εμπιστεύονται  στο άλλο επίπεδο αυτό της εθνιστικής, πατριωτικής εκπροσώπησης, λόγω του βεβαρυμμένου μητρώου ορισμένων βασικών συνιστωσών αυτού του χώρου στα ζητήματα του έθνους και της λαθρομετανάστευσης. Γι αυτό και οι επαναληπτικές εκλογές της   17ης  Ιουνίου, παρά τις ανεπτυγμένες τεχνικές εκφοβισμού των μαζών από την ολιγαρχία, φαίνεται πως  θα επιβάλλουν το πιθανότερο μια κυβέρνηση με επίκεντρο τον  ΣΥΡΙΖΑ ως πρώτο κόμμα, ανοίγοντας ένα εντελώς καινούργιο και καθοριστικό ιστορικό κεφάλαιο για τη πορεία της αριστεράς, του λαϊκού κινήματος,  του λαού και του έθνους. Αλλά και ένα ιστορικό κεφάλαιο επίσης για τις εξελίξεις στην Ευρώπη.


(ΓΚ. 12 Ιουνίου 2012)


Σημειώσεις


 [2]- Α. Μέρκελ, Συνέντευξη στο ARD-7.6.2012




_

Κυριακή 10 Ιουνίου 2012

Η Μαύρη Συμμαχία Banksters και Teutonen-Η Ελλάδα που αντιστέκεται ( Ι )





Μέρος 1ο

Η  «Euro-news» Υπόσχεση: Ανάπτυξη λιστών θανάτου

-Η όψιμη καινοφανής υπόσχεση της «Ανάπτυξης» με την οποία οι  νεοφεουδάρχες άρχοντες του χρήματος και οι κάθε λογής διεφθαρμένοι πολιτικοί υπηρέτες τους [1] παραμυθιάζουν τούτες τις μέρες τις δυτικές ευρωπαϊκές και αμερικανικές κοινωνίες είναι ένα από τα μεγαλύτερα  ψεύδη  για την προστακτική τους χειραγώγηση. Όχι μόνο η μηχανική  και οι προωθητικοί  κινητήρες  της παραγωγικής ανάπτυξης έχουν αποσυναρμολογηθεί  από καιρό ολοσχερώς  αλλά είναι πια ολοφάνερη η περιδίνηση της προνομιούχας Εσπερίας μέσα στα ερεβώδη χάσματα της μεγάλης κατάρρευσης [2] η οποία δεν περιορίζεται ως  μια υφεσιακή διαδικασία συστολής της συνολικής ζήτησης, του ΑΕΠ, των τομέων και κλάδων παραγωγής, των παραγγελιών διαρκών αγαθών κοκ. Η προγραμματισμένη μετακύλιση της κρίσης σε βάρος των νεοδουλοπαροίκων του χρηματοδεσποτικού συστήματος αφορά τους παρακάτω υπό διάλυση κύριους τομείς μέσα στις ίδιες τις αναπτυγμένες χώρες:

1-Η αβυσσαλέα εξάρθρωση των σχέσεων κατανομής καθολικεύει την κρίση επιβίωσης: Εκδηλώνεται με την γιγάντια  εισοδηματική καταλήστευση και την προϊούσα πτώση του βιοτικού επιπέδου των λαών στη τετραετία 2008-2012 κατά μέσο όρο  30%, λαμβανομένων υπόψη των αποκλίσεων αυτής της μείωσης μεταξύ των κεντρικών και των περιφερειακών κοινωνιών εντός του δυτικού κόσμου. Τούτο αφορά τα πρώτα σκαλιά της κλίμακας της γενικευμένης απόλυτης εξαθλίωσης και συνιστά ταυτόχρονα ένα γεγονός πλανητικής εμβέλειας καθώς η  φιλελεύθερη Δύση με παταγώδη τρόπο απομακρύνεται από  το ηγεμονικό φανταχτερό ηδονοθηρικό της πρότυπο των καταναλωτικών «μαζικοδημοκρατικών» προσδοκιών  ως κεντρικό χαρακτηριστικό στοιχείο του θελκτικού της «φαίνεσθαι» απέναντι σε ολόκληρη την ανθρωπότητα.

2-Η πορεία συρρίκνωσης της απασχολούμενης εργασιακής δύναμης στις ΗΠΑ και στην Ευρωπαϊκή  Ένωση κινείται σε αλληλενέργεια με την κατ΄ εξαίρεση αμειβόμενη εργασία και το τεράστιο διαρθρωτικό πλεόνασμα εργατικού δυναμικού στη σφαίρα της παγκόσμιας οικονομίας:


-Η κλεπτοκρατική ολιγαρχία έχοντας από χρόνια υιοθετήσει την αποδοτική στρατηγική της κοινωνικής «τριτοκοσμοποίησης» ολόκληρων περιοχών εντός της Εσπερίας προγραμμάτισε και εκτέλεσε τον μαζικό εσωτερικό μεταναστευτικό εποικισμό αυτών των περιοχών (ιδίως Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία) με τον εξαθλιωμένο και ποδηγετημένο τριτοκοσμικό «εφεδρικό στρατό» μέσα από μια πολύχρονη διαδικασία που επιτεύχθηκε με τη συνδρομή των  «χρήσιμων ηλιθίων»  της αυτοπαραμυθιαζόμενης διεθνιστικής αριστεράς [3]. Η πιο «τριτοκοσμοποιημένη» περιοχή διεξαγωγής τούτου του εξαρθρωτικού πειράματος είναι η εδώ γεωγραφία, αυτή που καταλαμβάνει το «πειραματώζο-Ελλάδα». Πραγματοποιήθηκε ως διαχειριστική πολιτική των καθεστωτικών κομμάτων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ  που εξασφάλισαν την  αντικειμενική συμμαχία και την απαραίτητη στήριξη της  κοινοβουλευτικής αριστεράς ήτοι του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ.  Βασικός σκοπός αυτού του εποικισμού αποτέλεσε η ακύρωση κάθε δυνατότητας για άμυνα και διεκδίκηση της εγχώριας εργατικής τάξης ώστε αυτή να οδηγηθεί στην αποδιαρθρωτική αντικατάσταση της από ένα πλήρως υποταγμένο δίχως προλεταριακή ιστορία, μνήμη και κατακτήσεις αλλογενές εργατικό δυναμικό που τροφοδότησε την ανάπτυξη της «μαύρης» εργασίας - οικονομίας. 


-Έτσι όταν η χώρα το 2009 άρχισε να μετατρέπεται σε οιωνεί Προτεκτοράτο της νεοφεουδαλικής ευρωσυμμορίας   η ταξική, εθνολογική και κοινωνική της μορφολογία είχε ήδη δεχθεί με τη βοήθεια των ανεθνιστών διεθνιστών ένα καθοριστικό συντριπτικό πλήγμα. Η συνέχεια είναι γνωστή. Η θεσμική  εφαρμογή των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων οδηγεί τη χώρα στην ολοσχερή καταστροφή με πρώτη αποτύπωση  την εκρηκτική ανεργία και δεύτερη αποτύπωση την πρόκριση  των ατομικών συμβάσεων εργασίας κατάσταση που  ανατινάζει  ολόκληρο το σύστημα εργατικού δικαίου που έχει μια ιστορία δύο Αιώνων, υποδομή του τις συλλογικές ρυθμίσεις και υπερδομή του ένα ολόκληρο πλαίσιο διατύπωσης κοινωνικών αναγκών και αξιών. 


-Μαζί με τούτα ακολουθούν και οι στατιστικές της πιο εκτεταμένης συστημικής οικονομικής βίας όπου στις αρχές του 2012 στην ΕΕ-27, το ποσοστό της ανεργίας είναι 10,3% (24,667 εκατομμύρια) και στην Ευρωζώνη είναι 11% (17,405 εκατομμύρια). Στη κορυφή η ευρωπεριφέρεια με πρώτες στην θανατηφόρα λίστα  την Ισπανία στο 24,4% και την Ελλάδα στο 22,6% (πηγές: Eurostat, ΕΛΣΤΑΤ). Σε αυτή τη μαύρη λίστα και ειδικότερα σε αυτές τις δύο χώρες  η ανεργία των νέων στο 50% αποδείχνει τον κοινωνικό εξοντωτισμό  της ολιγαρχικής πολιτικής η οποία  καταστρέφει ολοσχερώς τους βοιοτικούς, δημογραφικούς και πολιτισμικούς  όρους ύπαρξης και  ζωής της νεολαίας:

α) Κάνει ολοένα και πιο αδύνατη την εξεύρεση και αυτών ακόμα των πιο βασικών μέσων διαβίωσης  και αναπαραγωγής της ύπαρξης  με αποτέλεσμα την απουσία προϋποθέσεων  για δημιουργία οικογένειας. Αυτό από ανθρωπολογική, άποψη αποτελεί μέγιστη και μαζική  κατάλυση του δικαιώματος των νέων για ανάληψη ρόλων βιο-κοινωνικής υπευθυνότητας. Στην ουσία συνιστά ένα στοιχείο συγκαλυμμένης γενοκτονικής στρατηγικής των  Ελίτ απέναντι στη νεολαία και τη κοινωνία.

β) Αποδεικνύει ως προς την  Ε.Ε. / ΕΖ την ανάπτυξη των δυο ταχυτήτων. Οι εξειδικευμένοι επιστημονικά και τεχνικά νέοι γίνονται το νέο «εξαγώγιμο προϊόν» του κυριαρχούμενου ελλειμματικού Νότου προς τις χώρες του κυρίαρχου πλεονασματικού Βορρά και ειδικά προς το Κέντρο-Γερμανία, για να ανεβάσουν ακόμα περισσότερο τους δείκτες παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας αυτού του Κέντρου. Και η κατάσταση αυτή είναι ηλίου φαεινότερον πως αποτελεί ένα από τα βασικά τεχνοφασιστικά «αναπτυξιακά» ευρω-εργαλεία με τα οποία  η εθνική, οικονομικο-κοινωνική και πνευματική προοπτική χωρών όπως η Ελλάδα υπονομεύεται καίρια.

γ) Αποσταθεροποιεί ολοσχερώς τις συνθήκες συνοχής του κοινωνικού ιστού στη χώρα. Η ολιγαρχική πολιτική στερώντας τη νεολαία από τις  δυνατότητες μιας ελπιδοφόρας, κανονικής και φυσιολογικής ένταξης και διάρκειας ζωής, πετώντας την στην άβυσσο της εργασιακής και κοινωνικής  περιθωριοποίησης, θέλει να την  οδηγήσει προς την απόγνωση ή την  αποένταξη, είτε στα απονενοημένα διαβήματα και την  τυφλή βία είτε στα παγιδευτικά καταφύγια της  ανομικής και αυτοκαταστροφικής  συμπεριφοράς (κλοπές, πορνεία, ναρκωτικά  κοκ).

δ) Παρόλα τούτα στο βαθμό που στο μέλλον η νεολαία αφυπνισμένη κατορθώσει την πιο δυναμική της είσοδο στη πολιτική σκηνή ως αυτοτελής δύναμη για να αξιώσει και να πρωταγωνιστήσει στην εκτεταμένη αποφασιστική αναμέτρηση των εκμεταλλευομένων νεο-δουλοπαροίκων με το σύστημα της χρηματοδεσποτείας με σκοπό την κατάλυση του ένα είναι σίγουρο: Οι άρχοντες του χρήματος και οι πολιτικοί τους πράκτορες δεν θα παραιτηθούν και δεν θα καταρρεύσουν οικιοθελώς καθώς περίπου έκαναν οι διεφθαρμένοι κρατικοσοσιαλιστές του «Υπαρκτού». Αντίθετα θα επιχειρήσουν τη διάσωση τους με την πιο ωμή και αιματηρή καταστολή. Να γιατί η οποιαδήποτε αφύπνιση για να είναι αποτελεσματική και νικηφόρα θα πρέπει να είναι ταυτόχρονα μια εξοπλισμένη αφύπνιση δηλαδή να αυτό-ολοκληρώνεται στις περιοχές του νοήματος (συνειδητοποίηση), της οργάνωσης (δημοκρατική ενότητα, συλλογική αποτελεσματικότητα και αξιόμαχη αυτοπροστασία), της ιεράρχησης των στόχων και του προγράμματος, της οικοδόμησης των συμμαχιών και των επιμαχιών κλπ

3-Η μεγάλης κλίμακας καταστροφή της (παραδοσιακής και νέας)  μικροαστικής και μέσης τάξης: 


-Η μαρξιστική κριτική της πολιτικής οικονομίας αποκαλύπτει ως κεντρικό χαρακτηριστικό της σημερινής συγκυρίας του παγκόσμιου εκμεταλλευτικού συστήματος ότι η περαιτέρω πολυεπίπεδη επέκταση των αγορών, που έχουν πλήρως παγκοσμιοποιηθεί, είναι πλέον αδύνατη. Ως εκ τούτου η βίαιη δραστικότητα της γενικής δομικής κρίσης σαρώνει ολοκληρωτικά το ίδιο το ιστορικό πρότυπο ανάπτυξης. Να γιατί, μέσα στα πλαίσια του συστήματος της χρηματοδεσποτικής προσταγής, η σωτηριολογική επίκληση της «ανάπτυξης» είναι για τους ιδιοτελείς κυρίαρχους μια ιδεολογικοπολιτική εξαπάτηση και για τους αφελείς υποτελείς μια ιδεολογικοπολιτική αυταπάτη. Στο παλιό ιστορικό πρότυπο συσσώρευσης η άνιση ανάπτυξη μητρόπολης - περιφέρειας (οικονομική προϋπόθεση)  σε συνδυασμό με την απειλητική ύπαρξη και τη δράση του κουμμουνιστικού κινήματος και του κρατικοσοσιαλιστικού στρατοπέδου (πολιτική προϋπόθεση) εξανάγκαζε την δυτική αστική τάξη να «μοιράζεται» το πλούτο της στα πλαίσια του κοινωνικού συμβολαίου τόσο με την εργατική τάξη (ιδίως την εργατική αριστοκρατία) όσο και κυρίως με τη μικροαστική  και τη μέση αστική τάξη. Η ίδια η ύπαρξη της μικρής και μέσης αστικής τάξης είναι δυνατή μόνο με τη διευρυμένη κοινωνική αναπαραγωγή ή απλά με τη συνεχή και την απρόσκοπτη οικονομική ανάπτυξη. Το τέλος αυτής της αναπαραγωγής, της ιδιωτικής και δημόσιας ζήτησης, της ανάπτυξης στην Ευρώπη και Αμερική υπερκαθορίζει ταυτόχρονα ένα τέλος για τα μικρομεσαία στρώματα  ολάκαιρης της Δύσης και περισσότερο των νοτιοευρωπαϊκών χωρών της Ε.Ε. όπου εδώ σαρώνονται και καταστρέφονται ανηλεώς οδηγούμενα στην μαζική πληβειοποίηση και εξαθλίωση εκτός της αποδιοργανωμένης και συρρικνωμένης αγοράς εργασίας. 


-Η εξέλιξη αυτή εκτός το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα θέτει επίσης  ένα θεμελιώδες ζήτημα στη σφαίρα των πολιτικών ιδεών. Αυτό αφορά το γεγονός ότι στη Δύση η φιλελευθεροδημοκρατική ηγεμονία των ελίτ και η κοινωνικοπολιτική σταθερότητα μέχρι τώρα οργανώνονται γύρω από  ένα πίνακα ιδεών βασισμένων στη μικρή και τη μεσαία τάξη που στρογγυλεύει τη πολιτική διαμάχη εγκλωβίζοντας την μέσα στα ιδεολογικο-πολιτικά όρια της κατανάλωσης μιας κολοβής ψευδο-δημοκρατίας, της «συναίνεσης», του «μεσαίου», «κεντρώου» χώρου, της «τριγωνοποίησης» κοκ. Ακόμα και η ίδια  η δυτική αριστερά πιθηκίζοντας έμαθε να μιλά κατά βάθος την ίδια γλώσσα και να επιδεικνύει στα πλαίσια του παρλιαμενταρισμού της τον ανάλογο συμβιβαστικό θεσμικό καθωσπρεπισμό μέσα στη πολιτική αντιπαράθεση. Καθώς όμως εξοντώνονται τα μικρομεσαία στρώματα με γοργό ρυθμό, αναδραστικά θα εξοντώνονται και οι κρίσιμοι όροι τούτης της  ηγεμονίας και της συνοχής. Το εννοιολογικό αδιέξοδο, ο παρόν συγκλονισμός και η  επερχόμενη κοινωνική κατακρήμνιση της φιλελεύθερης και σοσιαλφιλελεύθερης πολιτικής  ιδεολογίας θα σημάνει ταυτόχρονα τους νέους χρόνους αναγέννησης των ιδεών του κομμουνισμού άσχετα με πια νέα γλώσσα, με πιο νέο γενικό ερμηνευτικό σχήμα, με πια νέα υποκειμενικότητα, με ποια νέα στρατηγική,  θα «μιλήσει» αυτή η αναγέννηση θέτοντας το όλο σύστημα κυριαρχίας υπό ριζική αμφισβήτηση και επιβεβαιώνοντας την υπεροχή της με το να θέσει την απόλυτη πρωτοκαθεδρία της Δημοκρατικής Πολιτικής πάνω στην Οικονομία και την νομιμότητα του αναδιοργανωμένου Κράτους ως εκφραστή του δημόσιου, Εθνικού και Λαϊκού συμφέροντος πάνω από τα Ιδιωτικά-Ατομικιστικά. Ο χρόνος αυτός ήδη εκπέμπει τη βουή της επικείμενης έλευσης του.

4-Η μεταφορά της κρίσης από τους κυρίαρχους στους κυριαρχούμενους έχει εξαπολύσει τρεις επιδημίες, τις αυτοκτονίες, τη  ψυχική κρίση και την εγκληματικότητα:

- Ο οικονομικός πόλεμος που έχει εξαπολύσει η  Μαύρη Συμμαχία  Banksters και Τευτόνων ενάντια στην Ελλάδα για την ολοκληρωτική κατάκτηση της  έχει ήδη πάνω από 2.500 νεκρούς αυτόχειρες συμπολίτες μας από την ένδεια  και την απελπισία. Και πίσω από κάθε τέτοια αυτοκτονία βρίσκονται δεκάδες άλλοι άνθρωποι που είτε έχουν επιχειρήσει είτε έχουν διανοηθεί να προβούν στην απελπισμένη πράξη να τερματίσουν αυτοβούλως την ζωή τους. Οι στατιστικές αυτοχειρίας καλπάζουν με ταχύ ρυθμό. 25% το 2010 και 40% το Α εξάμηνο 2011 [4].

-Και ακόμα πιο πίσω έχουμε το ξέσπασμα της ψυχικής κρίσης σε χιλιάδες άλλες ανθρώπινες περιπτώσεις με τρομερό ανθρώπινο κόστος «Ένας στους τρεις Έλληνες πάσχει από αγχώδεις διαταραχές, αϋπνία, κατάθλιψη λόγω χρεών ή ανασφάλειας ή ανεργίας. Το 23% των ατόμων  με ψυχικό νόσημα έχουν δάνεια» [5]. Η άγρια λιτότητα, η επαγγελματική ανασφάλεια, η απώλεια της εργασίας, τα δάνεια,  η καλπάζουσα ένδεια, όλα αποσταθεροποιούν την ισορροπημένη ζωή και την  ψυχική υγεία με  επιπτώσεις δραματικές. Επιπτώσεις που στη συσσώρευση και στον πολλαπλασιασμό τους ενέχουν την απειλητική μετατροπή της κρίσης στην επιδημική μορφή της ψυχικής ασθένειας.

-Η Ελλάδα απ΄ άκρου σ΄ άκρη, η ασφάλεια και η ζωή των Ελλήνων, έχει παραδοθεί στην ανεξέλεγκτη δράση των πάσης φύσεως κυκλωμάτων και συμμοριών του εγκλήματος στην οποία εμπειρικώς και στατιστικώς υπερέχει η ανηλεής βία και η δολοφονική επέλαση του υποκόσμου των αλλοδαπών. Αρκετά νωρίς από το Μάρτιο του 2009 επισημάναμε  «την απρόσκοπτη μεγέθυνση και κοινωνική εδραίωση μιας συγκεκριμένης παράνομης “επιχειρηματικής” μορφής του κεφαλαίου που είναι βεβαίως η μοναδική στο να προσλαμβάνει ενόσω όλες οι άλλες του μορφές θα απολύουν. Πρόκειται για το “εγκληματικό κεφάλαιο” σε αλληλεξάρτηση με το οποίο θα ακμάζουν κάποια άλλα συνδικάτα, τα “συνδικάτα του εγκλήματος”» [6]. Η δράση αυτού του “εγκληματικού κεφαλαίου” και των δικτύων του εγχώριου και του αλλοδαπού υποκόσμου στους τομείς του εμπορίου όπλων και ναρκωτικών, του τράφικινγκ,  της πορνείας, της διακίνησης μεταναστών, των ένοπλων ληστρικών αιματηρών εισβολών στα σπίτια ή τα μαγαζιά του ελληνικού λαού γίνεται όχι απλώς με  την ανοχή της αστυνομίας - της οποίας ο ρόλος είναι μόνο να φυλάει τους επώνυμους της εξουσιαστικής Αλίτ  και να στέλνει στα νοσοκομεία (με τα ρόπαλα και τα χημικά της) τους διαδηλωτές- αλλά με την ένοχη ανοχή ή και συμβολή της οικονομικής, πολιτικής και πνευματικής Ελίτ της χώρας, της κομματοκρατίας αλλά και της οικουμενιστικής αριστεράς που αρέσκεται στον ψευτο-ανθρωπιστικό στρουθοκαμηλισμό, στην αδιακρίτως υποστήριξη της νομιμοποίησης της λαθρομετανάστευσης και στις γελοιογραφικές καταγγελίες για «εθνικισμό» και «ρατσισμό» όσων αρνούνται να κλείσουν τα μάτια απέναντι σε αυτή την ιδιότυπη μορφή εσωτερικής  κατοχής.

5- Οικονομία Δανεισμού - ο κόσμος των Ζόμπι:

-Μέσα στο παγκόσμιο χρηματοδεσποτικό σύστημα η συνολική υπερχρέωση των 10 μεγαλύτερων οφειλετριών χωρών ξεπερνάει τα  300% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Ειδικότερα ως  προς το συνολικό χρέος σε σχέση με το ΑΕΠ σήμερα κατά προσέγγιση έχουμε για Ηνωμένο Βασίλειο 470%, Ιαπωνία 458%, Κίνα 350%, Ισπανία 348%, ΗΠΑ 333%, Ν.Κορέα 330%, Ελβετία 315%, Γαλλία 310%, Ιταλία 300%, Αυστραλία 295%, Γερμανία 270%. Ο ελκυστής της χρεωκοπίας τραβάει τις χώρες  τις Ε.Ε.,  την Αγγλία, την  Ιαπωνία, την Κίνα, τις ΗΠΑ κοκ προς την μεγάλη βαρυτική σύνθλιψη η οποία βρίσκεται σε αλληλεπίδραση με την σύνθλιψη του τραπεζιτικού τομέα του οποίου η αποσταθεροποίηση είναι η πιο μεγάλη στα παγκόσμια χρονικά. Στην Ε.Ε. οι διασωστικές πολιτικές που κάθε τόσο επιλέγει η Ευρολιγαρχία  όχι μόνο δεν δεν οδηγούν στο τέλος του τούνελ αλλά αντίθετα το κάνουν όνειρο απατηλό καθώς το κύριο  γνώρισμα είναι η ίδια η κρισιογενής συνέπεια τους. Αυτό τώρα φανερώνεται στην ακολουθία  κατάρρευσης των τραπεζών της Ευρώπης συνοδευόμενη από το ντόμινο πτώχευσης των ευρωπαϊκών χωρών και την  αυξανόμενη πιθανότητα αποδιοργάνωσης της Ε.Ε. Η αγορά της Ε.Ε. κινείται στα σημεία της αβύσσου και κανένα από τα εργαλεία της χρηματοδεσποτείας   όπως LTRO (Μακροπρόθεσμη Αναχρηματοδότηση), EFSF (Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας), QE (Ποσοτική Χαλάρωση) κλπ δεν πρόκειται να εμποδίσουν αυτή την αποδιοργάνωση.

-Αλλά όμως το θέμα δεν είναι μόνο το δημόσιο χρέος ως  ποσοστό του ΑΕΠ. Το πραγματικό πρόβλημα είναι η  Χρηματοπιστωτική Φούσκα. Είναι ότι  70 τρις δολαρίων χρέους στις  G10 , γίνονται η εγγυητική βάση  της εξασφάλισης  για πάνω από 700 τρις δολάρια σε παράγωγα. Πρόκειται για τη Παγκόσμια Τραπεζική Πυραμίδα των χρηματοοικονομικών Over The Counter-OTC (Εξωχρηματιστηριακών) Παραγώγων (όπως συμβάσεις: επιτοκίου, ξένου συναλλάγματος, αντιστάθµισης πιστωτικού κινδύνου-CDS, βασικών εμπορευμάτων, ιδίων κεφαλαίων κ.α.). Τούτη η μορφή «πλασματικού κεφαλαίου», σύμφωνα με τα στοιχεία της BIS, από τα 601,1 τρις. δολάρια στις 31 Δεκεμβρίου 2010 ανήλθε στα 707,6 τρις. δολάρια στις 30 Ιουνίου 2011, ήτοι σχεδόν κατά 107 τρις δολάρια μέσα σε ένα εξάμηνο και πρόκειται για τη μεγαλύτερη αύξηση στην ιστορία [7]. Λαμβάνοντας δε υπόψη τα δεδομένα της πραγματικής οικονομίας παρατηρούμε εδώ πως το παγκόσμιο ΑΕΠ κινείται γύρω στα 65 τρις δολάρια.  Έχουμε λοιπόν μια τεράστια απόκλιση 11 φορές μεγαλύτερη, πράγμα που εν μέσω δομικής κρίσης είναι περισσότερο από ποτέ ορατή η έλευση μιας «βίαιης τακτοποίησης» για την εξισορρόπηση μεταξύ πραγματικών αξιών και πλασματικών ονομαστικών τιμών. Με λίγα λόγια εκτός από τη Φούσκα Ευρωζώνη και τούτη εδώ  η Μεγάλη Φούσκα είναι έτοιμη να εκραγεί και το πιθανότερο ο κόσμος μέσα στη παρούσα διετία 2012-2013  να βιώσει τους σπασμούς της Μεγάλης «Επανεκκίνησης» η οποία θα περάσει πάνω από τα πτώματα της πλανητικής κατάρρευσης των τραπεζών.


( Γ.Κ.  9 Ιουνίου 2012 )



Σημειώσεις

[1]-Τηλέπλαγκτοι Πλάναι, Η Χρηματοδεσποτεία των Banksters.


[3]- Τηλέπλαγκτοι Πλάναι, εθνική λαϊκή αντίσταση στον ιμπεριαλιστικό πολυεθνικό εποικισμό.








_


Τετάρτη 30 Μαΐου 2012

Αλέξης Τσίπρας: Βήμα χειραφέτησης από τη λαβίδα του εθνικού μηδενισμού





Αλ.Τσίπρας: Oi Δηλώσεις στο ΥΠΕΘΑ:

Είχαμε την ευκαιρία σήμερα να έχουμε μια ουσιαστική και πλήρη ενημέρωση  από την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων για την μαχητική ετοιμότητα των ενόπλων δυνάμεων της χώρας μας και τα προβλήματα, τις δυσκολίες και τις δυνατότητες που υπάρχουν.

Η παρουσία μας εδώ έχει κι έναν ουσιαστικό χαρακτήρα, να ενημερωθούμε, αλλά  ιδιαίτερα και έναν συμβολικό χαρακτήρα. Η εθνική άμυνα, η προάσπιση της εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδας μας καθώς και η προάσπιση της εθνικής μας ανεξαρτησίας αποτελεί για μας αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα.

Βεβαίως βρισκόμαστε σε μια περίοδο μιας πολυδιάστατης κρίσης, μιας οικονομικής κρίσης που παίρνει διαστάσεις εθνικού κινδύνου. Επ’ ουδενί όμως δεν πρέπει να ολιγωρήσουμε και να αγνοήσουμε και άλλους κινδύνους. Πρέπει να είμαστε πάντα σε εγρήγορση για να αντιμετωπίσουμε όποιους κινδύνους μπορεί να αντιμετωπίσει ο λαός μας και η πατρίδα μας.

Ο ελληνικός λαός όλα τα προηγούμενα χρόνια πλήρωσε ένα υπέρογκο κόστος από το υστέρημά του σε στρατιωτικούς εξοπλισμούς. Εξοπλισμοί που δεν κατάφεραν παρόλα αυτά να δημιουργήσουν υποδομές, βιομηχανικές και τεχνολογικές, στην πατρίδα μας ώστε τα οπλικά συστήματα που παραλάβαμε να μπορούν να συντηρούνται και να ανανεώνονται. Αντ΄ αυτού, μεγάλο μέρος αυτών των χρημάτων πήγε προκειμένου να δημιουργηθούν σχέσεις διαπλοκής, ένα τεράστιο παρασιτικό στρατιωτικομεσιτικό πλέγμα δημιουργήθηκε και καλλιέργησε αυτό που εμείς ονομάζουμε πλέγμα διαπλοκής του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου, δημιούργησε το πλέγμα διαπλοκής της πολιτικής και κρατικής εξουσίας.

Αυτή η εικόνα πρέπει να αντιστραφεί. Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Σε καμία περίπτωση όμως η αντιστροφή αυτή δεν σημαίνει ότι μπορεί να προχωρήσει με ζημία της εθνικής άμυνας και της εθνικής ασφάλειας. Αντιθέτως, μπορεί να βελτιωθεί η στρατιωτική ικανότητα του στρατεύματος, γιατί αυτή συνίσταται σε μια σειρά από παράγοντες που έχουν να κάνουν βεβαίως και με την ποιότητα των όπλων, κυρίως όμως με τη στρατηγική και το ηθικό του έμψυχου δυναμικού.

Πιστεύουμε ότι ήταν απαράδεκτο που οι τελευταίες κυβερνήσεις όχι μόνο προχώρησαν σε ραγδαίες μειώσεις μισθών στους επαγγελματίες οπλίτες, αλλά κυρίως με δηλώσεις τους καταρράκωσαν το ηθικό των στρατεύσιμων ανδρών και γυναικών της χώρας μας.

Αυτή η εικόνα θα αντιστραφεί. Έχουμε εμπιστοσύνη στους άνδρες και τις γυναίκες που στελεχώνουν τις Ένοπλες Δυνάμεις. Θέλουμε να αποκαταστήσουμε τις σχέσεις εμπιστοσύνης πολιτείας και ενόπλων δυνάμεων. Έχουμε εμπιστοσύνη στους αξιωματικούς, στην ιεραρχία των τριών όπλων και θα βρεθούμε δίπλα τους προκειμένου να χαράξουμε μια κοινή στρατηγική για την προστασία, την προάσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

Θα ήθελα λοιπόν να ευχαριστήσω  την ηγεσία των τριών όπλων και τον υπουργό γιατί είχαμε τη δυνατότητα να κάνουμε μια σε βάθος και ουσιαστική συζήτηση, να αποκτήσουμε κι εμείς μια ξεκάθαρη εικόνα για τις προτεραιότητες που πρέπει το επόμενο διάστημα, απ΄ όποια θέση κι αν βρεθούμε, απ΄ όποια θεσμική θέση κι αν βρεθούμε, να υπηρετήσουμε, προασπίζοντας το συμφέρον του ελληνικού λαού, της λαϊκής κυριαρχίας, της δημοκρατίας και βεβαίως της εθνικής μας ανεξαρτησίας.



Ερωτήσεις δημοσιογράφων:



-          κ. Πρόεδρε η βασική σας θέση για τη δραστική μείωση των αμυντικών δαπανών εξακολουθεί να ισχύει;

Αλ. Τσίπρας: Νομίζω ότι ήμουν σαφής στις δηλώσεις μου. Οι αμυντικές δαπάνες έχουν ήδη μειωθεί και σωστά έχουν μειωθεί. Πρέπει να προβούμε στις απαραίτητες κινήσεις  ώστε να αξιοποιήσουμε την ελληνική πολεμική βιομηχανία.  Η ελληνική πολεμική βιομηχανία θα περάσει υπό ελληνικό εθνικό έλεγχο, θα ανασυγκροτηθεί και θα αξιοποιηθεί.  Διότι  το μεγάλο πρόβλημα αυτή τη στιγμή δεν είναι η έλλειψη οπλικών συστημάτων. Το μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει αυτή τη στιγμή είναι η έλλειψη συντήρησης, ανταλλακτικών διότι η διαθεσιμότητα των οπλικών μας συστημάτων δεν είναι στο επίπεδο εκείνο που θα έπρεπε και που όλοι μας θέλουμε να είναι. Η μαχητική ικανότητα των ενόπλων δυνάμεων είναι στόχος. Η ανάπτυξη των δυνατοτήτων για την βελτίωση της μαχητικής ικανότητας είναι πρώτη προτεραιότητα και αυτό δεν αφορά μόνο σε εξοπλιστικές δαπάνες, ίσως είναι σημαντικότερη η αποκατάσταση του ηθικού στις ένοπλες δυνάμεις, στο στελεχιακό δυναμικό, τη δημιουργία ενός θεσμικού πλαισίου αξιοποίησης του στελεχιακού δυναμικού που θα βασίζεται στην αξιοκρατία, την δικαιοσύνη και στη διαφάνεια είναι πρώτη προτεραιότητα και είμαστε ιδιαίτερα χαρούμενοι γιατί αποτελεί και πρώτη προτεραιότητα για την ηγεσία του στρατού μας.



-          Ένα σχόλιο για την αύξηση της θητείας γιατί είναι πάγιο αίτημα των στρατιωτικών η αύξηση της θητείας

Αλ. Τσίπρας: Ο αρχικός σχεδιασμός που οδήγησε και στην αναγκαία μείωση της θητείας συμπεριελάμβανε μια άλλη λογική σε σχέση με τις προσλήψεις και τις απολύσεις δημοσίων λειτουργών και δημοσίων υπαλλήλων. Οι επαγγελματίες οπλίτες κατά την άποψή μας είναι δημόσιοι λειτουργοί και υπερασπίζονται την ανεξαρτησία της πατρίδας μας και με αυτή την έννοια στο βαθμό που η αυστηρή δημοσιονομική πολιτική αναγκάζει την ανατροπή αυτού του σχεδιασμού πρέπει να εξετάσουμε όλες τις δυνατότητες. Εμείς, βεβαίως, καταθέσαμε την άποψη ότι όποιες τροποποιήσεις πρέπει να γίνουν ταυτόχρονα με ένα σχέδιο εξορθολογισμού των αναγκών. Αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει ανάγκη για τόσο μεγάλο αριθμό στρατοπέδων μέσα στα αστικά κέντρα. Οι Έλληνες στρατιώτες, κληρωτοί και επαγγελματίες οπλίτες δεν πρέπει να αισθάνονται αγγαρειοφόροι  και σκοποφύλακες. Πρέπει να είναι και να αισθάνονται μάχιμοι και να υπηρετούν το ύψιστο καθήκον της ασφάλειας και της ακεραιότητας της πατρίδας.

_._
           
Τσίπρας - Συνέντευξη στο ρωσικό τηλεοπτικό δίκτυο Vesti.


ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Μετά τις εκλογές στην Ελλάδα θα αλλάξουν πολλά, αλλά προς το παρόν λίγοι γνωρίζουν το κόμμα σας ως πολιτική δύναμη. Στον οικονομικό τομέα, ποια θα είναι τα πρώτα σας βήματα, αν μπορέσετε μετά τις εκλογές να επηρεάσετε την τύχη της Ελλάδας;

ΤΣΙΠΡΑΣ: Είμαστε βέβαια αντιπολιτευόμενο κόμμα, αλλά πιστεύουμε ότι εκφράζουμε τη γνώμη των περισσότερων Ελλήνων. Οι Έλληνες είπαν ένα απλό και πικρό πράγμα: μετά από δύο χρόνια πιστής εφαρμογής των μέτρων λιτότητας και μετά από το διετές πρόγραμμα οικονομικής βοήθειας, η οποία διατέθηκε κυρίως στις τράπεζες, ο ελληνικός λαός γονάτισε. Η συνταγή της καταπολέμησης της κρίσης αποδείχθηκε ότι είναι αποτυχημένη οδηγώντας το λαό σε πλήρη εξαθλίωση. Ο ένας στους δύο νέους μέχρι 30 ετών είναι άνεργος. Τα εισοδήματα της πλειοψηφίας των Ελλήνων μειώθηκαν μέχρι και 40% σε σχέση με το προ της κρίσεως επίπεδο. Το κοινωνικό κράτος είναι στα πρόθυρα της κατάρρευσης, ενώ δεν έχουμε δει ακόμα κανένα αποτέλεσμα στην οικονομία. Τα μέτρα λιτότητας οδηγούν την οικονομία σε αργό θάνατο. Η οικονομική ύφεση αποδείχθηκε ότι είναι υπερβολικά βαθιά. Δε διαφαίνεται καμία επίλυση του προβλήματος του χρέους. Ο λαός είπε ένα πράγμα: δεν επιτρέπεται να συνεχιστεί η πολιτική εξαθλίωσης και κατάρρευσης της ελληνικής κοινωνίας, η πολιτική που δε φέρνει κανένα αποτέλεσμα.

Την επομένη μετά τις εκλογές οι Ευρωπαίοι εταίροι μας θα πρέπει να πράξουν λογικά. Θα δουν ότι δε μπορούν να καταδικάζουν σε φτώχεια έναν ολόκληρο λαό, προσπαθώντας να θεραπεύσουν το σύμπτωμα, δηλαδή το ελληνικό χρέος, αλλά όχι την αιτία, που έγκειται στην ίδια την αρχιτεκτονική του ευρώ. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αρνείται να διαδραματίσει καθοριστικό και συντονιστικό ρόλο και δεν αποτελεί ύστατο δανειστή για τις χώρες, οι οποίες στερήθηκαν την πρόσβασή τους στις αγορές κεφαλαίου. Θα προσπαθήσουμε να βρούμε κοινή γλώσσα με τους Ευρωπαίους εταίρους. Αρχίζουν να συνειδητοποιούν ότι χωρίς την Ελλάδα δε μπορεί να υπάρχει ούτε το ευρώ ούτε η Ευρωζώνη.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Οι εταίροι της Ελλάδας έχουν συνηθίσει να συνεργάζονται με αρκετά μετριοπαθείς πολιτικές δυνάμεις, όπως π.χ. το ΠΑΣΟΚ. Εσάς σας αντιλαμβάνονται ήδη ως μια ισχυρή πολιτική και οικονομική δύναμη, η οποία όντως είναι σε θέση να υπαγορεύσει τους όρους;

ΤΣΙΠΡΑΣ: Ας υποθέσουμε ότι στην Ελλάδα δεν είχαν διεξαχθεί οι εκλογές της 6ης Μαΐου και δεν υπήρχε το κόμμα ΣΥΡΙΖΑ, το οποίο καταστρέφει την αρμονική σχέση των Ευρωπαίων εταίρων με την ελληνική κυβέρνηση. Οι Ευρωπαίοι παίρνουν ό,τι θέλουν από την ελληνική κυβέρνηση, αλλά πολύ σύντομα θα αναγκαστούν να δουν την πραγματική εικόνα. Ήδη σε 2-3 μήνες θα οδηγούνταν σε αδιέξοδο και θα παραδέχονταν ότι το δεύτερο πακέτο της οικονομικής βοήθειας και όλα αυτά τα μέτρα που εφαρμόστηκαν για την καταπολέμηση της κρίσης, δεν αποδείχθηκαν αποτελεσματικά. Αυτό συμβαίνει επειδή το μερίδιο του λέοντος των προτάσεων αυτών αποτελούν μέτρα για εσωτερική υποτίμηση, για μείωση των μισθών και συντάξεων. Η οικονομία της χώρας στηρίζεται σε μικρές επιχειρήσεις, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων δεν εξάγει τα προϊόντα, αλλά τα διαθέτει στην εσωτερική αγορά. Το επίπεδο της κατανάλωσης στην Ελλάδα πέφτει, επειδή μειώνονται οι δαπάνες, και κατά συνέπεια, οι μικρές επιχειρήσεις κλείνουν η μία μετά την άλλη. Καταστρέφεται ο παραγωγικός τομέας της χώρας. Πώς πιστεύουν ότι θα εξακολουθήσουν να εφαρμόζουν το πρόγραμμα, το οποίο στηρίζεται στην περαιτέρω περικοπή των μισθών και των συντάξεων; Θα σας πω ένα πολύ απλό πράγμα: το πρόγραμμα αυτό δεν είναι υλοποιήσιμο, είναι πλήρως ανυπόστατο, γι’ αυτό κρούομε τον κώδωνα. Οι Ευρωπαίοι πρέπει να συνειδητοποιήσουν την πραγματική απειλή και να αναλάβουν την ευθύνη. Η Ευρωζώνη είναι αλυσίδα δεκαεπτά κρίκων και, εάν σπάσει ένας εξ αυτών, δε θα υποστεί τις συνέπειες μόνο ο ίδιος, αλλά θα διασπαστεί και ολόκληρη η αλυσίδα. Η κατάρρευση του ευρώ δεν είναι αστείο, καθώς το ευρώ αποτελεί σήμερα το δεύτερο σημαντικότερο νόμισμα στον κόσμο. Γι’ αυτό λέμε στους Ευρωπαίους εταίρους μας: πάψτε να συμπεριφέρεστε σαν στρουθοκάμηλοι, βγάλτε το κεφάλι από την άμμο, παραδεχθείτε τα λάθη σας, αλλάξτε τη πολιτική γραμμή, καταργήστε τα μέτρα λιτότητας, που μας σκοτώνουν, και θα είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε την κοινή μας πορεία και την κοινή μας προοπτική. Αυτή η προοπτική θέλουμε να είναι προοπτική σταθερότητας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Απ’ ότι κατάλαβα, πιστεύετε ότι το πρόγραμμα καταπολέμησης της κρίσης στην Ελλάδα δεν είναι υλοποιήσιμο εξ ορισμού. Αν είναι έτσι και με δεδομένο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί σοβαρή πολιτική δύναμη που έχει τη δυνατότητα να κερδίσει τις εκλογές, ποια θα είναι τα συγκεκριμένα σας βήματα και πώς σκοπεύετε να αλλάξετε το πολιτικό και το οικονομικό σύστημα της χώρας;

ΤΣΙΠΡΑΣ: Το πρώτο βήμα θα είναι η κατάργηση σε νομοθετικό επίπεδο του προγράμματος των μέτρων λιτότητας, το οποίο οδηγεί τη χώρα σε όλο και πιο βαθιά ύφεση. Θα προσπαθήσουμε να ανακατανείμουμε τον πλούτο από τα πάνω προς τα κάτω. Θα προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε προϋποθέσεις για ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα. Θα πάψουμε να φορολογούμε τους φτωχούς, θα αυξήσουμε τη φορολογική επιβάρυνση των πλουσίων, θα αναβαθμίσουμε σταδιακά το επίπεδο των ελάχιστων μισθών και συντάξεων ούτως ώστε να αναζωογονηθεί η οικονομία. Ταυτόχρονα, θα καταπολεμήσουμε την κρίση σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Θα συμμετάσχουμε στη λήψη αποφάσεων για την καταπολέμηση της κοινής πιστοληπτικής κρίσης, η οποία δεν πλήττει μόνο την Ελλάδα. Σήμερα υπό δύσκολες καταστάσεις βρίσκονται η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία και η Ιταλία. Φανταστείτε ότι το ύψος του χρέους της Ιταλίας είναι 1,9 τρις ευρώ, ενώ της Ελλάδας είναι μόνο 350-360 δις. ευρώ. Θα επιδιώξουμε και θα πετύχουμε να διατεθούν σε επενδύσεις οι πόροι που καταβάλλονται στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες της Νότιας Ευρώπης και την Ιρλανδία, αντί να εξατμίζονται. Η Ευρώπη έχει ανάγκη από νέο σχέδιο Μάρσαλ για να σταθεροποιηθεί η κατάσταση.

Τρίτος τομέας είναι ο αναπροσανατολισμός της εξωτερικής πολιτικής της χώρας μας και η αναθεώρηση των γεωπολιτικών προτεραιοτήτων της στην Ευρώπη και στον κόσμο. Η εξωτερική μας πολιτική θα είναι δραστήρια και πολύπλευρη. Είμαστε μια από τις χώρες της Ευρωζώνης και έχουμε ίσα δικαιώματα με τις άλλες. Η Ελλάδα βρίσκεται στο σταυροδρόμι τριών ηπείρων και σκοπεύουμε να διαμορφώσουμε ισότιμες και σταθερές σχέσεις όχι μόνο με τους Ευρωπαίους εταίρους μας, αλλά και με τις χώρες που διαδραματίζουν σπουδαίο ρόλο στην περιοχή. Θεωρούμε ότι η Ευρώπη εκτείνεται από τα Ουράλια ως τον Ατλαντικό και βλέπουμε ως μια από τις προϋποθέσεις σταθερής και ασφαλούς ανάπτυξης της Ευρώπης τη συνεργασία μεταξύ της Ε.Ε. και της Ρωσίας. Η Ρωσία μπορεί να διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Αναφερθήκατε στο διάλογο με την Ευρώπη. Για το διάλογο πρωτίστως με τη Γερμανία και τη Γαλλία. Ωστόσο, στην πρόσφατη άτυπη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. δεν αποφασίστηκε σχεδόν τίποτε και μάλιστα δεν είναι η πρώτη σύνοδος, που διεξάγεται υπό τέτοιες καταστάσεις. Πιστεύετε ότι η σύνοδος που θα συγκληθεί μετά τις ελληνικές εκλογές, στις 30 Ιουνίου, θα επιλύσει το πρόβλημα και θα συμβάλει πραγματικά στην ανάκαμψη της ευρωπαϊκής οικονομίας μετά την κρίση;

ΤΣΙΠΡΑΣ: Καταρχάς πρέπει να σημειώσω ότι η Γερμανία και άλλες χώρες της Ευρώπης κρατούν μια εύλογη στάση υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει στην Ευρωζώνη και να εκπληρώσει τη συμφωνία, την οποία θεωρούν δεσμευτική. Το λέω έτσι, επειδή βλέπω ότι η κατάσταση αυτή προσομοιάζει με την αντιπαράθεση μεταξύ της ΕΣΣΔ και των ΗΠΑ στον ψυχρό πόλεμο. Κι εμείς και οι δανειστές μας διαθέτουμε – επιτρέψτε μου να το πω έτσι – πυρηνικά όπλα. Τα πυρηνικά όπλα των δανειστών μας είναι η δυνατότητα να διακοπεί η χρηματοδότηση. Το δικό μας όπλο είναι η άρνηση να εξυπηρετήσουμε τα ομόλογά μας. Τότε, η ελληνική οικονομία θα καταρρεύσει και θα παρασύρει ολόκληρη την Ευρωζώνη. Έτσι, όπως και την εποχή του ψυχρού πολέμου, δημιουργήθηκε στη σκακιέρα κατάσταση “πατ”. Κανένας δε θέλει να υποχωρήσει πρώτος, αλλά όλοι συνειδητοποιούν ότι, αν ενεργοποιηθεί το «πυρηνικό οπλοστάσιο», κανένας δε θα σωθεί από την καταστροφή. Είμαστε βέβαιοι ότι σε τελική ανάλυση κανένας δε θα υλοποιήσει τις απειλές του, αλλά δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι η απόλυτη πλειοψηφία του ελληνικού λαού ζει πέραν του ορίου της φτώχειας και είμαστε αποφασισμένοι να αγωνιστούμε για το καλό του ελληνικού λαού. Είμαστε βέβαιοι ότι ο αγώνας μας βοηθά και τους άλλους λαούς της Ευρώπης, επειδή η πολιτική που εφαρμόζεται σήμερα στην Ελλάδα, σύντομα θα εφαρμοστεί και σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης. Δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι θα πέσουν θύματα της απερίσκεπτης πολιτικής των μέτρων λιτότητας, η οποία μας οδήγησε σε αδιέξοδο.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Υπάρχει περίπτωση να χρειαστεί η Ελλάδα να συσφίξει σχέσεις με άλλες χώρες, που μπορεί και να μην ανήκουν στους παραδοσιακούς οικονομικούς της εταίρους; Μήπως αξίζει να συσφιχθούν οι σχέσεις με τη Ρωσία;

ΤΣΙΠΡΑΣ: Αναμφίβολα η ανάπτυξη των σχέσεων με τη Ρωσία αποτελεί προτεραιότητά μας. Οι σχέσεις μεταξύ των λαών της Ρωσίας και της Ελλάδας έχουν βαθιές ιστορικές και πολιτιστικές ρίζες. Έχουμε κοινό ορθόδοξο πολιτισμό, συμπολεμήσαμε εναντίον του ναζισμού κα του φασισμού, γράψαμε κοινές σελίδες του αγώνα στη σύγχρονη εποχή. Πιστεύουμε ότι η διακοπή στις σχέσεις μας, η οποία σημειώθηκε επί των κυβερνήσεων Παπανδρέου και Παπαδήμου, πρέπει να ξεπεραστεί. Σκοπεύουμε να αναπτύξουμε τη συνεργασία στους τομείς της ενέργειας, του εμπορίου, της αγροτικής βιομηχανίας και του τουρισμού. Είμαι βέβαιος ότι η συνεργασία μας θα ωφελήσει και τις δύο χώρες μας. Το θέμα της συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας και της σταθερότητας πρωταγωνιστεί στις σχέσεις της Ε.Ε. με τη Ρωσία, η οποία αποτελεί τη μεγαλύτερη γεωπολιτική δύναμη στην περιοχή. Σε κάθε περίπτωση η αλλαγή της κατεύθυνσης της εξωτερικής μας πολιτικής αποτελεί προτεραιότητα για μας. Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε το πεπαλαιωμένο δόγμα ότι η Ελλάδα ανήκει στη Δύση. Αυτό το σύνθημα τελευταία μετατράπηκε σε σύνθημα «η Ελλάδα παραδόθηκε στη Δύση». Είμαστε χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης με ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις ως προς τις άλλες χώρες-μέλη. Αλλά, παράλληλα, είμαστε και μια χώρα που μπορεί να εφαρμόζει ανεξάρτητη, δυναμική και ειρηνική εξωτερική πολιτική.

_._

Πηγές:

[1]- http://www.syn.gr/gr/keimeno.php?id=27182&PHPSESSID=a84ae76e76db65344654091735f69e4f

[2]- http://www.vesti.ru/videos?vid=422200

[3]-http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_29/05/2012_444407


_

Τετάρτη 4 Απριλίου 2012

Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012

ΑΥΡΙΟ ΚΥΡΙΑΚΗ 5 Μ.Μ. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ





ΑΥΡΙΟ ΚΥΡΙΑΚΗ  5 Μ.Μ. ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ


- ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ BANKSTERS.

-ΚΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ-ΔΗΜΑΡ: ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΙΚΗ ΒΟΥΛΗ.

-ΤΕΛΟΣ ΣΤΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ  ΝΕΟΔΩΣΙΛΟΓΟΥΣ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ.

 -ΧΡΕΟΣΤΑΣΙΟ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ: ΠΑΥΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΤΟΚΟΧΡΕΟΛΥΣΙΩΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ ΧΡΕΟΥΣ-ΣΤΗΡΙΞΗ ΣΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΜΕ ΕΚΔΟΣΗ ΕΘΝΙΚΟΥ ΟΜΟΛΟΓΟΥ.


-ΑΜΕΣΗ ΚΡΑΤΙΚΗ ΑΠΑΙΤΗΣΗ ΠΡΟΣ ΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΓΙΑ ΕΞΟΦΛΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΤΟΧΙΚΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΩΝ.

-ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ  ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ  ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ.


_._


Τρώει τα παιδιά-της
πίνει το αίμα των νεκρών-της
κάνει κήρυγμα στους κουφούς
δεν γνωρίζει ανώτερες αξίες

Ξεχνάει το δρόμο-της
σκοντάφτει από προδοσία σε προδοσία
από λάθος σε λάθος
κοιμάται στις ήττες-της

Κάθε παιδί μαθαίνει στο σχολείο
πως είναι ανώφελη
ο λαός κατάλαβε επιτέλους
πως δεν τη θέλει

Τόσες φορές με ακρίβεια αποδείχτηκε
πως δεν μπορεί να νικήσει
Αυτοί που το απόδειξαν
δεν κοιμούνται ήσυχα

Όσοι πιστεύουν σ΄ αυτή
κουράζονται πότε-πότε απ΄ τις αμφιβολίες
Μερικοί που τη μισούν
ξέρουν πως έρχεται

( ERICH FRIED - "ΑΥΤΗ" )



-