Οι μήνες που έρχονται θα καθορίσουν καταλυτικά την κατάσταση της Χώρας στα εθνικά θέματα.
Η αμερικανοατλαντική συμμαχία επείγεται να σύρει την Ελλάδα σε εθνικό ακρωτηριασμό με στρατηγικής κλίμακας υποχωρήσεις και παραχωρήσεις απέναντι στην ΠΓΔΜ και στη νεοθωμανική Τουρκία καθώς και να ακυρώσει οριστικά το προηγούμενο «άνοιγμα» προς τη Ρωσία. Και αυτή η βιασύνη μεγαλώνει ενόσω τα ευρασιατικά μέτωπα σε Αφγανιστάν, Ιράκ και Ιράν εξελίσσονται αρνητικότατα για τον ιμπεριαλιστικό σχεδιασμό.
Για τούτο μέσω των άμεσων εκλογών προετοιμάζεται η αναδιάταξη της πολιτικής σκηνής και ενισχύεται η ανάληψη της κομματικής και κυβερνητικής διαχείρισης από τους πιο πειθήνιους αμερικανόδουλους οσφυοκάμπτες. Ώστε να διεκπεραιωθεί ανεμπόδιστα το σχέδιο της καθολικής πολιτικής αμερικανοποίησης και της εργασιακής «πακιστανοποίησης» του τόπου.
Να γιατί το γνωστό συγκρότημα και οι διαπλεκόμενοι μάγειροι μιας μεθεπόμενης πασοκονεοδημοκρατικής συγκυβέρνησης είναι απολύτως σίγουροι και διακηρύσσουν εκβιαστικά πως τον Οκτώβρη πάμε σε εκλογές.
Αλλά μόνον οι ανόητοι είναι επιρρεπείς σε τόση παραπλάνηση. Διότι αυτό που θα καθορίσει σε τελική ανάλυση το όλο ζήτημα "άμεσες εκλογές ή σε βάθος κυβερνητικός ανασχηματισμός" δεν είναι ο «αυτοκτονικός ιδεασμός» του Καραμανλή. Αλλά πάρα πολλά επίσης εξαρτώνται από το πώς στέκεται στη ζυγαριά και το όποιο βάρος του «γερμανογαλλικού άξονα». Αν μετά την πυρπόληση της Αττικής αυτός θα συγκατατεθεί στο να καεί τελεσίδικα και το «χαρτί Καραμανλή» ή όχι. Το αποτελέσμα της σημερινής απογευματινής συνάντησης Αλμούνια – Παπαθανασίου στις Βρυξέλες, ως προς την αιτούμενη δίχρονη καθυστέρηση για το 3% του δημοσιονομικού ελλείμματος, θα δώσει την απάντηση.
Σε περίπτωση επίτευξης της διεκδικούμενης παράτασης, πράγμα που είναι πιθανό οι εκλογές αναβάλλονται ίσως για την Άνοιξη και ο επικείμενος νεοδημοκρατικός κυβερνητικός ανασχηματισμός θα είναι σαρωτικός, με τη Ντόρα πρώτα πρώτα εκτός (Υπ. Εξ.) αλλά και πλείστους άλλους.
_
7 σχόλια:
Τελικά αυτό δεν ήταν διάγγελμα αλλά τηλεοπτικο-πολιτικό κατάντημα.
Ο Καραμανλής επικαλούμενος την οικονομική κρίση και τις πασίγνωστες πια και μονότονα επαναλαμβανόμενες από το 2004, τρεις «προτεραιότητες» του:
νοικοκύρεμα του κράτους, πόλεμος κατά τις φοροδιαφυγής και
διαρθρωτικές αλλαγές, δικαιολόγησε την προσφυγή στις κάλπες επειδή λέει δεν τον αφήνουνε να τις προωθήσει ως το τέλος της κυβερνητικής θητείας!!!
Ο δε ιλαροτραγικός εξορκισμός από μεριάς του της μακράς προεκλογικής περιόδου αντιμετωπίζεται με την μέθοδο της...παρατεταμένης εκλογικής περιόδου, αφού το πιθανότερο είναι διαδοχικές
εκλογές έως την πασοκική αυτοδυναμία.
Η ουσία είναι τελικά ότι ο «ανιψιός» αποδείχτηκε ένας ριψάσπις και φυγόμαχος τακτικιστής «του στρίβειν δια» της...κάλπης, με την παράταξη του να γίνεται ένας καταρρέων, αλληλοσπαρασσόμενος
θίασος σκιών.
Όπως φαίνεται στη χθεσινή συνάντηση, στο περιθώριο του άτυπου ecofin στις Βρυξέλλες, μεταξύ
υπ. Οικονομίας & οικονομικών Γ.Παπαθανασίου και του επιτρόπου των οικονομικών και νομισματικών υποθέσεων της Ε.Ε. Χοακίν Αλμούνια δεν βγήκε τίποτα ιδιαίτερο που να μετρούσε στους υπολογισμούς Καραμανλή.
Αντί τη διετή παράταση για τη μείωση στο 3% του ελλείμματος που ζήτησε ο Παπαθανασίου προκειμένου η χώρα να συμμορφωθεί προς τις επιταγές του «συμφώνου σταθερότητας, ο Αλμούνια προσγείωσε απότομα την καραμανλική κυβέρνηση ότι η Κομισιόν ίσως δείξει κάποια κατανόηση για την Ελλάδα μόνο και εφόσον η κυβέρνηση εφαρμόσει εδώ και τώρα ένα σαφές πρόγραμμα διαρθρωτικών μεταβολών.
Το ΠΑΣΟΚ, ο Λοβέρδος και τα Σκόπια.
Συμφωνώ με την επισήμανση σας ότι το επόμενο διάστημα πολλά έχουν να δουν τα μάτια μας στην εθνική και εξωτερική πολιτική της Ελλάδας.
Το ΠΑΣΟΚ ακόμα δεν έγινε κυβέρνηση και τα πρωτοκλασάτα στελέχη του βιάζονται τόσο πολύ
να εφαρμόσουν τα σχέδια του Γιώργου του Σόρος
που εκτίθενται ανερυθρίαστα από τώρα.
Τελευταίο παράδειγμα ο Ανδρέας Λομβέρδος.
Σε συνέντευξήτου στις
1 /9 στον γνωστό νεοφιλελεύθερο αντιεθνικιστή δημοσιογράφο Τάκη Μίχα μας λέει ότι:
1)Το ΠΑΣΟΚ θα αλλάξει το νόμο Γεννηματά που αφορούσε τον επαναπατρισμό των προσφύγων του Εμφυλίου ώστε να επιτραπεί η επάνοδος των σλαβομακεδόνων προσφύγων.
2) H ΝΔ μετέτρεψε ένα θέμα διαφοράς με τη γείτονα για το θέμα του ονόματος σε ένα θέμα καθολικής αντίθεσης με τα Σκόπια. Αν γίνουμε κυβέρνηση θα εξαφανίσουμε αυτή την αρνητική κατάσταση. Θα περιορίσουμε αυστηρά τις διαφορές μας στο θέμα του ονόματος και θα αναπτύξουμε σχέσεις με την πολιτική ηγεσία της χώρας. Δεν είναι π.χ. σωστό η κ. Μπακογιάννη να μην έχει ποτέ δει την ηγεσία των Σκοπίων ή να μην τηλεφωνιέται μαζί τους επειδή υπάρχει έξαρση στο θέμα του ονόματος.
Αν ο υπεύθυνος του τομέα εξωτερικής πολιτικής του ΠΑΣΟΚ από τώρα υποστηρίζει αυτές τις θέσεις φανταστείτε τι έχει να γίνει μόλις πάρουν την κυβέρνηση.
Ακολουθείται η χειρότερη από τις εξελίξεις, εκείνη του δαχτυλιδιού στη διαδοχή της διακυβέρνησης, πλέον και όχι του ΠΑΣΟΚ. Γνώμες ακούω πως χρειάζεται διαπαραταξιακή πατριωτική συνεργασία ή και μέτωπο αν κάτσει. Δεν είναι εύκολο, αλλά αν πιάσει ίσως αποτελέσει κίνηση ματ σε πολλά
Σε όσα σημειώνεις στο σχόλιο σου
@ Σορόκος με βρίσκεις σύμφωνο. Σχετικά με το ζήτημα μιας «διαπαραταξιακής πατριωτικής συνεργασίας» που αναφέρεις
@ Neotera, είναι μια διαδικασία που κατά τη γνώμη μου είναι ανέφικτη διότι απλά ο πατριωτισμός μόνο «μονοπαραταξιακός» μπορεί να είναι δηλαδή αποτέλεσμα «επ-αναστατικής» μαζικής, πολιτικής, πνευματικής ανα-συγκρότησης της λαϊκής αντιιμπεριαλιστικής κοινωνικοαπελευθερωτική συμμαχίας.
Οι εξελίξεις τρέχουν με βήμα ταχύ. Και μέσα σε όλα δυο γεγονότα είναι αξιοπρόσεκτα:
Το ένα είναι ότι η ισχυρή πτέρυγα της "διαπλοκής" και (επί το κοινωνιολογικότερον) "του άρχοντος συγκροτήματος εξουσίας" (για να ξαναθυμηθούμε λιγάκι και τον Νίκο Πουλαντζά) επενδύει στην ανάγκη μιας νέας μεταπολίτευσης με κύριο γνώρισμα κυβέρνηση συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ. Προς τούτο και μέσα στην εκλογικοπολιτική μας συγκυρία τοποθετεί στη σέντρα της τηλεοπτικής δημοσιότητας την κοινή παρουσία Μπακογιάννη-Βενιζέλου (οι μεταξύ των οποίων σχέσεις είναι σφαιρικές και καθόλου συγκυριακές) και με τη Ντόρα να ξαναθέτει το αίτημα για εδώ και τώρα συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, και όχι αίτημα μιας επιστροφής νικηφόρας στη κυβέρνηση του Καραμανλή.
Το άλλο αφορά τον ΛΑΟΣ. Η Τζαβέλλα στις ευρωπαϊκές εκλογές και ο Ψινάκης στις εθνικές εκλογές , δεν αποδείχνουν μόνον τα νόθα χαρακτηριστικά του εγχώριου Καρατζαφερικού εγχειρήματος του "πατριωτικού παρεμβατισμού" (σε αντιδιαστολή με τον νεοφιλελευθερισμό και τον σοσιαλισμό) και δεν αποκαλύπτουν μόνον πως επί της ουσίας και επί της διαδικασίας πρόκειται για τον ελαύνοντα εσμό των αμοραλιστών ελλαδεμπόρων αλλά κάτι περισσότερο. Πως στην Ελλάδα μετά τον λούμπεν-σοσιαλισμό της «Αλλαγής» Ανδρέα (ενάντια στο σοσιαλισμό) και τον πασοκονεοδημοκρατικό, λούμπεν-νεοφιλελευθερισμό από Σημίτη και δώθε, (ενάντια στον παραγωγικό αστισμό) η επικυρίαρχη «μεταστική» μεταπρατική ιδεολογική πατρωνία των υποτελών τάξεων, παράγει (δια του ΛΑΟΣ) και εξαπολύει υποβοηθητικά και την Τρίτη Ιδεολογία. Αυτή του λούμπεν-πατριωτισμού (ενάντια στον αντιμπεριαλιστικό-κοινωνικοαπελευθερωτικό εθνισμό).
Ο Γιώργος Δελαστίκ στο
σημερινό "Έθνος" πολύ εύστοχα και αναλυτικότατα ξεγυμνώνει την αξιοθρήνητη εικόνα
ενός ρίψασπι Καραμανλή.
Αξιοσημείωτο είναι πως το περιεχόμενο του άρθρου συμφωνεί
επί της ουσίας με το πρώτο σχόλιο
του Μαύρου Φωτός στην παρούσα
ανάρτησή του.
Ως προς το θέμα συνέντευξη Λοβέρδου για την ΠΓΔΜ
ήδη από τώρα οι σκοπιανοί
πανηγυρίζουν με την προσμονή
μιας πιθανής κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ.
Πολύ καλό και θαυμάσια καυστικό το άρθρο του Γιώργου Δελαστίκ για τον Καραμανλή. Έπραξες άριστα που
το ανέφερες @ Σιρόκος (και με το παραπεμπτικό λινκάκι για όσους θέλουνε να ενημερωθούν σχετικά).
Ως προς την επικαιρότητα αξίζει να σημειωθεί επίσης πως το εγχώριο «πράσινο» κόμμα του Γιώργου του Σόρος βιάζεται τόσο πολύ να εξαφανίσει και τα ελάχιστα θετικά ψήγματα της εξωτερικής μας πολιτικής ώστε μετά τη περιβόητη συνέντευξη Λοβέρδου για τα Σκόπια τώρα ήρθε η σειρά να «χτυπήσει» και ο αρχηγός του κατευθείαν στη «καρδιά» των λιλιπούτειων ελληνορωσικών σχέσεων, δηλαδή σε ό,τι αφορά την τύχη του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης.
Ούτε λίγο ούτε πολύ με την επίκληση περιβαλλοντικών και κατασκευαστικών προβλημάτων ετοιμάζεται (μόλις αναλάβει τη πρωθυπουργία) να παγώσει τη συμφωνία δηλαδή (ακολουθώντας την φιλοαμερικανική βουλγαρική κυβέρνηση) να την ξαποστείλει στις ελληνικές καλένδες. Όχι για να μη νομίζετε πως ο "ελευθερωτής" "πρίγκηπας του δαχτυλιδιού" θ΄άφηνε την Ελλάδα ένα "trojan Horse" της Μόσχας (καθώς έτσιτην αποκαλούσε το European Council on Foreign Relations -των George Soros, Martti Ahtisaari, Carl Bildt, Daniel Cohn-Bendit κοκ).
Και είναι τόσο θορυβώδης τούτη η νέα αμερικανότροπη «σοσιαλιστική» εισβολή στα ελληνικά πολιτικά πράγματα που ακόμα και τούτη η «αδελφή ψυχή» η Ντόρα Μπακογιάννη δεν άντεξε του Γιώργου την αγαρμποσύνη ώστε τη χαρακτήρισε ανεύθυνη προεκλογική υπερβολή (για φαντάσου!!!) που ρίχνει «σκιά στις διμερείς σχέσεις της χώρας μας με τη Ρωσία».
Ντυθείτε λοιπόν «τον πιο ανθεκτικό εαυτό σας» και ετοιμαστείτε να ζήσετε στη «νέα εποχή» της αμερικανοελληνικής «CHANGE» του Γιώργου του Σόρος.
Δημοσίευση σχολίου