Σχετικά με τη συγκεκριμένη στιγμή του ρωσο-ουκρανικού πολέμου (σχόλιο)

Oι επικρατούσες απόψεις  είναι ότι η περιβόητη στρατιωτική αντεπίθεση του Κιέβου:

-είτε καθυστερεί.

-είτε αναβλήθηκε.

-είτε δεν πρόκειται να γίνει.

Η πραγματικότητα όμως είναι ότι υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι η αντεπίθεση αυτή είναι ήδη σε εκκίνηση και καθορίζεται απ' την πολεμική στρατηγική ΗΠΑ, Βρετανίας. Όχι ως μαζική και προς μια κατεύθυνση, εστιασμένη για καίριο χτύπημα, στρατιωτική λειτουργία. Αλλά όπου, με βάση το δόγμα "Decision-Centric Warfare", τα ατλαντικά ουκρανικά στρατεύματα αναπτύσσουν αποκεντρωμένες τακτικές, διάσπαρτες ενέδρες, επιθέσεις δολιοφθοράς και αιφνιδιασμού με πολλαπλά χτυπήματα - δαγκώματα στον αντίπαλο. Αυτά συνδυάζονται σε πολλαπλά σημεία: Ντονμπάς, Ζαπορόζιε, Κριμαία, ρωσικά σκάφη, εντός της ρωσικής επικράτειας,  διεισδύσεις στα διάτρητο ρωσικά σύνορα  κ.α.

Με στόχους:

-να εντοπιστούν τα αντίπαλα ασθενή αμυντικά σημεία ώστε να δοθεί στη συνέχεια βαρύτερο πλήγμα.

-ν' αποπροσανατολιστεί ο ρωσικός στρατός, να καθηλωθεί, να απολέσει την πρωτοβουλία και την αποφασιστικότητα του, να εξαερωθει η βούληση για μάχη.

-να επιτύχουν τρομοκράτηση του ρωσικού πληθυσμού ώστε ν' αναπτυχθεί η κρίση εμπιστοσύνης απέναντι στο Κρεμλίνο.

 Κρίσιμο θέμα η η εκκωφαντική ρωσική αδυναμία και η ανυπαρξία ουσιαστικής αντίδρασης απέναντι την  πολύτροπη νατοϊκή κλιμάκωση στο ουκρανικό τερέν. Και ειδικά μπροστά στην απόφαση της Εσπερίας να ανεβάσει τα επίπεδα της άμεσης πολεμικής εμπλοκής της και του εξοπλισμού του Μπαντεριστάν. Σε 15 μήνες εχθροπραξιών η συλλογική Δύση διοχέτευσε 150 δις $ στην Ουκρανία απ' τα οποία 65 δις στρατιωτική βοήθεια. Η οποία εκτός τα σταλμένα πυρομαχικά απεμπλουτισμένου ουρανίου, θα συμπεριλάβει αεροσκάφη F-16  (όταν διαμορφωθούν οι κατάλληλες υποδομές) και ενδεχομένως την αποστολή πυρηνικών κεφαλών. Αξιοποιώντας τις κάθε τόσο επαναχαρασσόμενες και πλήρως ξεβαμμένες "κόκκινες γραμμές" της Μόσχας

Όπου εδώ οι εκπρόσωποι του στριμωγμένου ρωσικού νεοβογιαρισμού απευθυνόμενοι στη Δύση παλινδρομούν μεταξύ ικεσιών για  σωφροσύνη,  κουραστικά επαναλαμβανομένων διαμαρτυριών και αναξιόπιστων βαρύγδουπων προειδοποιήσεων.

Όθεν το αιματηρό αδιέξοδο θα πάει ως τα τέλη 2023. Μετά Μόσχα και Κιέβο θα οδηγηθούν στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων. Η τριάδα των παραγόντων που θα φροντίσουν γι αυτό είναι: ηγεσία Κ.Κ. Κίνας  +  CFR ΗΠΑ   +  ηγεμονικό "κόμμα διαπραγμάτευσης και συμβιβασμού" Ρωσίας.

 

 Σημειώσεις

 

1)  Στην Ουκρανία η Παγκόσμια Γεωπολιτική Τάξη Τίθεται υπό “Δημιουργική Καταστροφή”

https://tileplagktoiplanai.blogspot.com/2022/02/blog-post.html

2)  Στην Ουκρανία η Ρωσία βρίσκεται αντιμέτωπη με τις αντιφάσεις ενός ελαττωματικού στρατιωτικού σχεδίου

https://tileplagktoiplanai.blogspot.com/2022/03/blog-post.html

3)  Κερδισμένοι και χαμένοι του ρωσο-ουκρανικού πολέμου

http://tileplagktoiplanai.blogspot.com/2022/03/blog-post_22.html

4)  Ρωσία - Ουκρανία, τα χειρότερα είναι μπροστά

https://tileplagktoiplanai.blogspot.com/2022/04/blog-post_13.html

5)  Κρεμλίνο σε “τριγωνική αυτοπαγίδευση”

https://tileplagktoiplanai.blogspot.com/2022/05/blog-post_22.html

6) Κάποια ζητήματα που ανέδειξε ο πόλεμος ανάμεσα στη Ρωσία και την Ουκρανία

http://tileplagktoiplanai.blogspot.com/2022/06/blog-post_14.html

7)  Ρωσία Ουκρανία Δύση, το Κρεμλίνο αιθεροβατεί

https://tileplagktoiplanai.blogspot.com/2022/09/blog-post_10.html

8)  Δύση, Ρωσία και τακτικά πυρηνικά

https://tileplagktoiplanai.blogspot.com/2022/10/blog-post.html

9)  Surovikin και φατρίες του ρωσικού καθεστώτος (σχόλιο)

https://tileplagktoiplanai.blogspot.com/2022/10/surovikin.html

10) Μετά τη ρωσική ήττα στη Χερσώνα τι;

https://tileplagktoiplanai.blogspot.com/2022/11/blog-post_13.html

11)  Ρωσία. Αντικατάσταση του Σουροβίκιν με τον Γκεράσιμοφ

https://tileplagktoiplanai.blogspot.com/2023/01/blog-post.html

12) Αναμένοντας την ουκρανική αντεπίθεση

https://tileplagktoiplanai.blogspot.com/2023/04/blog-post.html

 

 

-

Ρωσία - Κίνα συμμαχία;;; (σχόλιο)

 

Ενώ το νεοβογιαρικό καθεστώς της Μόσχας αναμένει επί ματαίω την υποστήριξη των νεομανδαρίνων του Πεκίνου, για τις ντροπιαστικές παραχωρήσεις του - όπως η "συμφωνία σιτηρών" που ωφελούν Κίνα και Τουρκία  -  τώρα το Πεκίνο αναστέλλει την κατασκευή του αγωγού "Power of Siberia-2"  και αντικαθιστά  μέρος του ρωσικού φυσικού αερίου με αυτό του Τουρκμενιστάν φέρνοντας σοκ στη Μόσχα. Η ρωσική ημιπεριφερειακή οικονομία μπλοκαρισμένη απ' τη Δύση συναντά εμπόδια και στην Ανατολή.

Τα παραπάνω έρχονται ως συνέχεια του γεγονότος ότι η κινεζική πρωτοβουλία  "Μία ζώνη, ένας Δρόμος- BRI" φαίνεται να παρακάμπτει σε σημαντικό βαθμό τη Ρωσία. Αυτό δεν αφορά μόνο το σιδηρόδρομο αλλά το γεγονός ότι:

-Κίνα, Κιργιστάν, Ουζμπεκιστάν ενέκριναν την κατασκευή αυτοκινητόδρομου μήκους 454 χλμ που κατόπιν θα περάσει από Ιράν,Τουρκία με προορισμό Ευρώπη.

-Η Κίνα μεθοδικά στήνει στην Ευρασία ένα ολόκληρο πλέγμα υποδομών που θέλει να συμπλέξει και να ενσωματώσει στην χρηματοδοτική και οικονομική "ήπια ισχύ" της, σαν ιστός αράχνης, τα εθνικά κράτη της περιοχής.

Αυτή η πολιτική της κομματικής τάξης-κράτος  διασυνδέεται με το "Big Project" των "μεγα-σχεδιαστών του μέλλοντος" (χωροδεσπότες του χρήματος, υπερεθνικές μεγαεταιρείες κοκ) που εδώ και 50 χρόνια μέσω της στρατηγικής αναδιάρθρωση -αποκέντρωση - παγκοσμιοποίηση μετέφεραν το κέντρο της συσσώρευσης στην Κίνα.

Και αυτό το συνδυασμένο πρόγραμμα  αντιμετωπίζει την βυθισμένη στον ουκρανικό βάλτο Ρωσία  (λόγω της αποτυχημένης “ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης”) μόνο ως χώρο - ημιπεριφερειακό παράρτημα ενεργειακών και πρώτων υλών για την πλανητική τεχνοδεσποτεία.

 

 -

 

 

 

 

Κλιματική αλλαγή - φαινόμενο υπερθέρμανσης (σχόλιο)

Το Επιστημονικό Συμβούλιο της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών απέναντι στην ψευδεπιστημονική απάτη των υπερπαγκοσμιοποιητών βιοοικοτεχνοφασιστών οι οποίοι επέβαλαν τις ψευδολογίες για κύρια ανθρωπογενή αιτία στην κλιματική αλλαγή / φαινόμενο υπερθέρμανσης και τις πολιτικές  carbon zero  / "agro zero" / πράσινη μετάβαση.

 Μελέτες δείχνουν ότι το πρόβλημα κυρίως έγκειται σε δύο βασικές ενδογενείς διεργασίες στα έγκατα της Γης: [1]

 i) Αυξανόμενη εκπομπή του βαθέως φυσικού υδρογόνου που δημιουργεί τρύπες του όζοντος.

ii) Απομάκρυνση του ισοτόπου του καλίου απ' το υπέδαφος.

  Το Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ και η Συμφωνία του Παρισιού απλώς αποσπούν την προσοχή των λαών από το να αντιληφθούν  την αλήθεια και τις πραγματικές απειλές.

 

Σημειώσεις

[1]  https://t.me/glazieview/3416

 

 

 

Εκλογές 21 Μαΐου (σχόλιο)

Μια κατ' αρχήν αξιολόγηση των αποτελεσμάτων:

- Αποχή, άκυρο, λευκό λαμβάνουν σε τρεις εκλογικές αναμετρήσεις (2015, 2019, 2023) ένα θεόρατο ποσοστό και παγιώνονται, λόγω απουσίας εναλλακτικής, ως βασικές μορφές αμφισβήτησης και απόρριψης του ολιγαρχικού πολιτικού συστήματος.

- Αποκαθήλωση Τσίπρα / ΣΥΡΙΖΑ . Ήτοι συντριβή της μεταμοντέρνας ευρωατλαντικής εθνομηδενιστικής "αριστεράς".

- Προϊούσα αντιδραστικοποίηση μεγάλου τμήματος του εκλογικού σώματος (κυρίως στα μικρομεσαία στρώματα) που διασφαλίζει σαρωτική επικράτηση Μητσοτάκη  / ΝΔ ήτοι της μεταμοντέρνας δυτικόδουλης τρανσουμανιστικής κεντροδεξιάς.

- Παλιννόστηση κεντρώων στον "ιστορικό φυσικό τους χώρο" με συνέπεια την ανάκαμψη ΠΑΣΟΚ_ΚΙΝΑΛ.

- Μικρή αύξηση ποσοστών ΚΚΕ παρά την ανυπαρξία μιας αξιόπιστης αντισυστημικής δομικής αντιπολίτευσης από μεριάς του.

- Κοντά στο όριο του 3% η Πλεύση Ελευθερίας, αξιοσημείωτη καθίζηση του ΜέΡΑ25  και γενικότερη εκλογική αποτυχία των άλλων εκλογικών ομαδώσεων στην αριστερά.

Οι εκλογές από μόνες τους καθώς είχε εξηγήσει ο Αριστοτέλης στο σύγγραμμα του Πολιτικά, δεν αφορούν καμιά δημοκρατία. Είναι μόνον ένας μηχανισμός νομιμοποίησης και αναπαραγωγής του πολιτεύματος ολιγαρχία. Και πράγματι πόσοι από αυτούς που αυτοπαραμυθιάζονται ότι το ελληνικό πολιτικό σύστημα  είναι “δημοκρατικό” και στο νοηματικό πεδίο "αντλούν" απ τη σοφία των αρχαίων, προβληματίζονται στοιχειωδώς ως προς τα γνωρίσματα που προσδίδει ο ίδιος ο  Αριστοτέλης στην ολιγαρχία ως πολίτευμα; Ήτοι:

α) Το σύστημα της δια της ψήφου εκλογής των αρχών.

β) Συγκεντρωτική, δεσποτική εξουσία.

γ) Επικυρίαρχοι οι πλούσιοι.

δ) Ειδική μορφή ολιγαρχίας η  δυναστεία - όπου το παιδί συχνά διαδέχεται τον γονέα στο αξίωμα (σας θυμίζει κάτι τούτο;) και επιβάλλεται όχι ο νόμος αλλά η θέληση των αρχόντων.

Γενικότερα  οι εκλογές ανά 4ετια συνιστούν την κορυφαία πράξη εξαπάτησης εκ μέρους της ολιγαρχικής εξουσίας, την "χακαρισμένη" και ακρωτηριασμένη λειτουργία μιας ψευδεπίγραφης "λαϊκής κυριαρχίας". Όπου με

α) επιλεκτική διανομή της πολιτικής προσόδου (κρατική επιχορήγηση, τραπεζικά δάνεια, χρηματικές απολαβές κ.α. προνόμια ) στις φατρίες της κομματοκρατίας,

 β) στοχευμένη προβολή και παραπληροφοριακή πριμοδότηση από ΜΜΕ / εταιρείες δημοσκοπήσεων, αδιάλειπτη "πλύση εγκεφάλου",

γ) περιοριστικό πλαίσιο συμμετοχής και εκλογής, θεσμοθετημένη ανισότητα της ψήφου κλπ,

έχει προκαθοριστεί η κούρσα, ο αριθμός των συμμετεχόντων, οι πρωταγωνιστές δευτεραγωνιστές τριταγωνιστές, αφήνοντας “ανοιχτό” μόνο το ειδικότερο αποτέλεσμα:  Ήτοι, ποια φράξια απ΄ την τάξη των επαγγελματιών πολιτικών προσοδούχων θα αναλάβει ανάλογα τη συγκυρία, την κυβερνητική διαχείριση των συμφερόντων της λούμπεν κομπραδόρικης ελίτ και των δυτικών πατρώνων ενάντια στις ζωτικές ανάγκες του λαού και του έθνους.

Ειδικότερα στο ευρωατλαντικό προτεκτοράτο Ελλάδα αυτή η ελίτ υπηρετείται με δυαδικό κομματικο-πολιτικό σύστημα αιρετής μοναρχίας και βιοοικοτεχνοφασισμού. Και παρά τα χρωματιστά παραπλανητικά προσωπεία του αυτό είναι το καθεστώς του αποικιακού δεξιού "γυμνού βασιλιά" και του "αριστερού γελωτοποιού". Εδώ  με τη σύμπραξη δεξιάς και "αριστεράς" (και με ατραπό:  τρόικα / μνημόνια,  lockdown / υποχρεωτικός εμβολιασμός / ψηφιακή επιτήρηση, απαγόρευση καθόδου οργανώσεων στις εκλογές κοκ) η κακοποιός ολιγαρχία κατάφερε και έστησε όλους τους εξουσιαστικούς μηχανισμούς της νέας κανονικότητας, της βιοοικοτεχνοφασιστικής Ausnahmezustand. Όπου στο παρόν θέλει τη νομιμοποίηση αυτής της κανονικότητας με τις εκλογές οπερέτα έχοντας οδηγήσει την προβατοποιημένη μάζα να αυτοπαραμυθιάζεται ότι "η ψήφος της μετρά". Ενώ αντιθέτως μέσω της εκλογικής απάτης:

α) Θα επικυρωθεί δια της συνδρομής των εγχώριων "λωτοφάγων" η μασκαρεμένη, με παραπλανητικές ψευτοαντιθέσεις, διακομματική αντεθνική αντιλαϊκή συναίνεση και η μετατόπιση του πολιτικού σκηνικού είτε προς τη νέα ΝΔ “αυτοδυναμία” είτε την “συνεργατική διακυβέρνηση”.

 β) Η επόμενη κυβέρνηση θα κληθεί να διαχειριστεί τόσο μια νέα "συμφωνία των Πρεσπών" στο Αιγαίο όσο και την εξελισσόμενη ευρωενωσιακή και ταυτόχρονα εσωτερικευμένη συστημική πολυκρίση η οποία θα προσλάβει δραματικές διαστάσεις από το φθινόπωρο του 2023. Τα πολύμορφα και εκρηκτικά προβλήματα στον κυριαρχούμενο απ' τις ΗΠΑ "ευρωπαϊκό βάλτο" οξύνονται στο έπακρο και αρχίζουν πλέον να γίνονται μη διαχειρίσιμα, με αποτέλεσμα ολόκληρο το κοινωνικοπολιτικό ευρωοικοδόμημα να κινδυνεύει να τεθεί στο μέλλον σε τροχιά κατάρρευσης.

 

 -

Καπιταλισμός ή Τεχνοδεσποτισμός; (σχόλιο)

 

" Ὄνομα ἄρα διδασκαλικόν τί ἐστιν ὄργανον καὶ διακριτικὸν τῆς οὐσίας [του πράγματος]" (Πλάτων: Κρατύλος)

Ιστορικά το ιδεοπολιτικό υποκείμενο μέσω της ονοματοδοσίας "καπιταλισμός" απέφευγε την υπαρξιακή συγχώνευση / διάλυση του σ'  αυτό το φαινόμενο. Κατόρθωνε (μέσω της αντιληπτικής τριαδικής αλληλουχίας: "ξέρω" - "κατανοώ" - "αισθάνομαι") μια ορισμένη αποστασιοποίηση και αυτονομία.Τοποθετούσε αυτό το σύστημα κοινωνικής οργάνωσης σε θέση αντικειμένου παρέμβασης, καταπολέμησης και μετασχηματισμού.

Το εκμεταλλευτικό σύστημα του καπιταλισμού βασίζεται στην κερδοσκοπική γενικευμένη παραγωγή εμπορευμάτων. Προϋπόθεση η μετατροπή σε εμπόρευμα της ίδιας της ανθρώπινης εργασιακής δύναμης, η οποία ενεργεί πάνω σε μια εμπορευματοποιημένη φύση πρώτη ύλη.

Ψηφιοποίηση, κοινωνικές πλατφόρμες,  διαδίκτυο των πραγμάτων, μετάβαση από την εικονική πραγματικότητα στο μετασύμπαν της επαυξημένης πραγματικότητας, προχωρημένος έλεγχος σε άυλο / πληροφορίες / ανάγκες / συμπεριφορές, εμβιομηχανοτρονική. Αλληλενέργεια ανάμεσα σε τεχνική νοημοσύνη, νανοτεχνολογία, συνθετική βιολογία. Ας σημειωθεί ότι ο δυτικός “φιλελεύθερος” ολοκληρωτισμός και μετανθρωπισμός δεν σχεδιάζει τη μετανεωτερική “σκοτεινή εποχή” και τη νέα δυστοπική κοινωνία απλώς με το επικαθοριστικό εργαλείο της Artificial intelligence (AI) όπως κρούουν τον κίνδυνο κάποιοι συστημικοί επιστήμονες και πολιτικοί οι οποίοι περιέργως σιωπούν για μια πολύ μεγαλύτερη απειλή. Αυτή που περιγράφει το ακρωνύμιο NBIC ( Nanotechnology, Biotechnology, Information technology, Cognitive science). Βρισκόμαστε λοιπόν εντός του υπερεκμεταλλευτικού μετακαπιταλιστικού συστήματος του τεχνοδεσποτισμού και του μεγάλου ανθρωπολογικού μετασχηματισμού, όπου μετατρέπεται σε πρώτη ύλη η ίδια η ανθρώπινη φύση ενώ ταυτόχρονα η υπερελίτ επιδιώκει να περάσει από τον πλήρη έλεγχο των μέσων παραγωγής στον απόλυτο έλεγχο των μέσων της ανθρώπινης ψυχής / νοημοσύνης / βούλησης.

Η δογματική επιμονή λοιπόν αρκετών απ' όλο το ιδεοπολιτικό φάσμα να συνεχίζουν να αντιλαμβάνονται και να αποκαλούν "καπιταλισμό" ετούτο το νέο φαινόμενο,παραβλέποντας την ουσία του, τους καθιστά αντικειμενικά θεράποντες του που θέτουν εμπόδια στους καινούργιους ψυχο-ιστορικούς απελευθερωτικούς αγώνες.